Madde Detay

Asıl adı Fazlullâh’tır. Fazlî-i Leng (Topal Fazlî) sanıyla tanındı. Kaynaklarda ölüm tarihi olarak Kanuni devri gösterilmektedir. Edirnelidir. Âşık Çelebi’ye göre pek çok bilgiye sahip, ilim yolunda çok zorluklar çekmiş bir kişi idi (Kılıç 2010: 1193). Amasya müftüsü Ümmü’l-Veledzâde’den mülazım oldu. Bir göreve atanacakken vefat etti. Fazlî, şiir ve nesir sahasında kendisini geçecek kimse olmadığını iddia ederdi. Aşağıdaki gazelde Fazlî’nin kendini beğenmişliğini Emrî Çelebi, Fazlî’nin ağzından dile getirmiştir (İsen 1994: 254):

Tîmur mihnetüm gam ili atum oynağı

Âhum ricâli kursa n’ola bana otagı

Allâme-i gamum kanı bir ayagum çeker

Müftî-i ışka göstereyin mollâlanmagı

Ayagum üstüne turamazsam aceb midür

Mestüm şarâb-ı ışkla anman ayılmagı

Ferzâne gibi gerçi ki bir keç-revem şehâ

Nat-ı zemînde gözedirüm nice baydagı

Gördüm ki bezm-i gamda beni agsadur hasûd

Bir özr-leng itdüm ü götürdüm ayagı

Fazlî-i Leng pâyüne düşse aceb degül

Âhû görüncedür güzelim itün agsagı 

(İsen, Mustafa (hzl.) (1994). Gelibolulu Mustafa Alî, Künhü'l-ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: AKM Yay. 254).

İsen, Mustafa (hzl.) (1994). Gelibolulu Mustafa Alî, Künhü'l-ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Haluk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Aşık Çelebi, Meşâirü'ş-şuarâ. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Hattun irişdi virdi âşûba ol cemâli

Gûyâ diyâr-ı Rûmı tutdı çıkup celâlî

(Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Aşık Çelebi, Meşâirü'ş-şuarâ. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay. 1194.)