Madde Detay

Asıl adı Bekir Durak Gülsoy olan âşık, 1883'te Yozgat’ın Yukarı Nohutlu mahallesinde doğmuştur. Babasının adı Hafız Veli Efendi’dir. Divanlızade Ali Efendi Medresesi'nde tahsil gören Gamlı, babasının ölümü üzerine Sağır Mustafa Ağa Camii'nde imam olarak hayata atılır. Sağır Mustafa Ağa Medresesi'nde öğrenci olan Hüznî ile bu sırada tanışır. Çevrelerindeki diğer şair arkadaşları ile geceli gündüzlü şiir sohbetlerine dalarak derslerini ihmal eden, derin düşüncelere dalıp yemeden içmeden kesilen Gamlı’nın anne ve babasının “bu çocuk âşık mı olacak” “endişesiyle” şiir defterini yakmaları Gamlı’yı çok üzer, bu üzüntüyle şiir yazma kabiliyetini yitirir. Ölümünden iki yıl önce, Yozgatlı araştırmacı Mahmut Işıtman ziyaretine giderek elinde mevcut olan 30 kadar şiirini tespit etmiş ve bir kısmını yayımlamıştır (Oğuz 1994: 75).

Elimizde bulunan çok az şiirinden biri aruz vezniyle yazılmış, birisi de Arapça mısralara sahiptir. Diğer şiirleri hece vezni ve koşma şeklindedir. Gamlı’nın şiirlerinde kullandığı ayaklar, diğer Yozgatlı şairlere bilhassa Hüznî’ye olan yakınlığını göstermektedir. Bütün Yozgatlı şairlerde etkisini gördüğümüz Tokatlı Nuri, Gamlı’nın da üstadı durumundadır. Ancak bu etkilenme usta-çırak ilişkisi içerisinde değildir. Hüznî gibi şairlerle bir arada bulunup, aynı medreselerde aynı hocalardan dersler alan Gamlı’nın Arapça bilmesi, hece ve aruzu şiirlerinde birlikte kullanması ve imamlık yapması birçok Yozgatlı şairle ortak tarafıdır. Bu sebeple Gamlı, “nev-i şahsına münhasır” bir şair olmaktan çok bir geleneğin devamcısıdır (Oğuz 1994: 75).