Madde Detay

Asıl adı Gıyasettin Bulut olan âşık, 1 Ocak 1962’de Erzurum'un Oltu ilçesine bağlı Bahçelikışla köyünde dünyaya gelmiştir. Babasının adı Tosun, annesinin adı Sultan’dır. Sekiz çocuklu bir ailenin beşinci çocuğu olarak ilkokulu köyünde okur, ilkokuldan sonra Oltu İmam Hatip Lisesine kaydolur ancak 1978'de bu okulun ikinci sınıfından ayrılır. Okuldan ayrıldıktan sonra yörenin tanınmış âşıklarından Nusret Torunî’nin çırağı olarak âşıklık sanatına yönelir. Okuldan ayrılmasında ve âşıklık sanatına bağlanmasında gördüğü bir rüyanın etkisi olur. Âşık, bu tarihten sonra şiirlerinde ustasının verdiği “Gıyas Eroğlu” mahlasını kullanır. Gıyas Eroğlu, 1982'ye kadar âşıklık sanatını aktif olarak icra eder. 1982'de askere alınır. Askerlik yaptığı yıllarda izin için geldiğinde “Çırak Âşık” olarak Konya Âşıklar Bayramı’na katılır. Türkü dalında derece alır. Askerlik dönüşü âşıklığa altı ay daha devam eder ve âşıklığı bırakır. Çünkü bu arada âşığın hayatını önemli ölçüde etkileyen olaylardan biri vuku bulur. Köyünde sevdalandığı kızı bir başkasına verirler. Bu hadise, Eroğlu için âdeta yıkım olur. Eroğlu’nun küçük kardeşi Akın Bulut, ağabeyinin âşıklığı birdenbire bırakmasında bu olayın etkisinin yanında, kimseyle paylaşmadığı başka sebepler de olabileceğini ifade eder. Âdeta dünyaya küsen ve psikolojisi bozulan âşığı bu durumdan kurtarmak için ailesi onu evlenmeğe ikna eder. 1986'da evlenen âşık, 1987'de İstanbul’a göç eder. Evlilik ve İstanbul’a göç etmesi de âşığın bunalımlarına çözüm olmaz. Tedavi görmeye başlar. Yaklaşık üç yıl âşıklık sanatından uzak kalır. Bu arada tedavi görür. Üç yıllık tedavi sonucunda sağlığına kavuşur. Arkadaşlarının ikna etmesiyle Gebze’de katıldığı bir âşık programında gördüğü yoğun ilginin ardından çok sevdiği âşıklık sanatını devam ettirmeye karar verir. Ancak 9 Temmuz 1988 tarihinde arkadaşlarıyla katılacakları program öncesi, Gebze’de, serinlemek için girdiği denizde kramp girmesi sonucu boğularak vefat eder. Gıyas Eroğlu'nun cenazesi Gebze Mezarlığına toprağa verilir (Vural 2012: 125-126).

Gıyas Eroğlu’nun âşıklık geleneği içinde, ümit vadeden bir âşık olduğu "Mevlüt İhsani, Mevlüt Altaş (Sefilî), Ebubekir Zamani" ve "Yılmaz Bulut" gibi yöre âşıkları ve âşık severler tarafından dile getirilmiştir. Genç yaşta vefat eden Gıyas Eroğlu, kısa süren sanat hayatına rağmen, sadece sanatıyla değil kişiliği ile de yöre âşıkları içinde anılmaktadır. Güçlü bir şiir dili olan Eroğlu’nun irticalen şiir söyleme yeteneğinin ve saza hâkimiyetinin kuvvetli olmasının yanında sesinin de güzel olduğu yine âşığı tanıyan yöre âşıkları "Hüseyin Sümmanioğlu, Erol Erganî, Mevlüt Altaş (Sefilî), Ebubekir Zamani, Yılmaz Bulut" ve başka âşıklar tarafından dile getirilmiştir. Hem âşıklar, hem de sevenleri Eroğlu’nun yaşına göre birikimli ve istikbâl vadeden kabiliyetli bir âşık olduğunu ifade etmişlerdir. Şiirlerinde içli, hüzünlü bir söyleyiş dikkati çeker. Ustası Nusret Torunî'nin verdiği "Gıyas Eroğlu" mahlasıyla şiirler söyleyen âşık, ölçü ve kafiye gereği bazen Gıyas, bazen de Eroğlu biçimlerini kullanır. Gıyas Eroğlu’nun amatörce doldurulmuş birkaç kaseti dışında görüntülü kaydı bulunmamaktadır. Bir kısmı, kardeşi Akın Bulut'ta bulunan şiirleri bir araya getirilmemiştir (Vural 2012: 126). Bir kısım şiirleri Temel Vural arşivindedir.