Madde Detay

İşkodra'da 1210/1795 senesinde doğdu. Asıl adı Mahmûd Hamdî Efendi'dir. Şiirlerinde Hamdî mahlasını kullandı. Öğrenimini tamamladıktan sonra mektep hocası oldu. 1250/1834 senesinde İşkodra valisinin hizmetinde bulunan bir kişiye yazdığı bir hiciv beyti valinin kulağına gittiğinden ve daha önce buna benzer yazdıkları da bahane edilerek İşkodra'dan çıkarıldı. On beş sene kadar muhtelif yerlerde dolaştı. Sonra tekrar İşkodra'ya döndü ve muallimliğe devam etti. Bu arada camilerde vaazlar da vermekteydi. 1277/1860 senesinde İşkodra'da vefat etti.

İbnü'l-Emin'e göre Hamdî gayet tuhaf ve sivri dilli bir kişi idi. Önüne gelene hicviye yazardı. İşkodra'da hâlâ onun tuhaf hikâyeleri anlatılmaktadır. Çevredeki köylüler hediye getirerek onu muska yazdırırlarmış. O da her birinin isteğine ve durumuna uygun bazı latifeler yazarak muska şeklinde sahibine verirmiş ve gariptir ki bunların da tesiri görülürmüş. Bir avcının balık getirerek tazısının tavşan avlaması için bir muska yazmasını rica etmesi üzerine "Tama' etdim semege nüsha yazdım köpege/Ya tavşanları o tutsun ya dayansın kötege" beytini yazarak tazının boynuna asılmasını tavsiye ettiği anlatılan bu tür hikâyelerdendir.

Dîvân'ı olduğu rivayet edilmektedir. Diyarbakırlı Emîrî Efendi, İşkodra şairlerine dair İkdâm gazetesine yazdığı makalelerden birinde şunları söylemektedir: Hakikaten garib mazmûnları ve bulunmaz misâlleri vardır. Ben hiç bu vâdîde bir şair görmedim (İnal 1988: 531).

İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. I. İstanbul: Dergah Yay.

Gazel

Gurûr erbâbının kârı akislikden emîn olmaz

Sücûda inmeyince hâtemin hattı yemîn olmaz

Cefâ-yı tab'ı devrânın sebâtın mâyesi olmuş

Bükülmüş olmayan iplik burulmuşdan metîn olmaz

Çıkar mı sifle kesb-i câh ile çâh-ı sefâletden

Giderse hacca har-mühre gelüp dürr-i semîn olmaz

Habâset gerdine âlûd olan olmaz kerîmü'l-hulk

Tahâretsiz huzûr-ı izzete vaz'-ı cebîn olmaz

Haramdan kaçmayan âdem cihânda zevk eder Hamdî

Bu pis dünyâya bak hergiz necâsetsiz ekin olmaz

Beyt

Dil-rîş etme kimseyi ömrün zevâlidir

Kelb-i akûr bir iki günde kâtil olur

Beyt

Ümerâ ardına dâ'im gidiler cem' oluyor

Ki ta'âmın kokusundan kediler cem' oluyor

(İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. I. İstanbul: Dergah Yay. 531.)