Madde Detay

Asıl adı Mehmed olan Kırımî, İstanbulludur. Kırım diyarına pek çok kez seyahat ettiği için Kırımî şeklinde anılmış ve bu lakaptan kurtulamayıp Kırımî mahlasını kullanmıştır. Derviş zümresindendir. Vefatı 1120/1708-09’dur. (İnce 2005:580; Arslan 1994:96; Kurnaz vd. 2001: 829).

Sâlim, Kırımî'nin şiirlerinin çok güzel bulmamakla birlikte, onun güçlü hafızası olan yetenekli bir şair olduğunu belirtir. Ayrıca Kırımî'nin, Tıflî (ö. 1070/1659-60) gibi hikayeler anlatan bilgili biri olduğunu ifade eder. (İnce 2005: 580)

Arslan, Mehmet (hzl.) (1994). Mehmet Siraceddin Mecma-ı Şu'arâ ve Tezkire-i Üdebâ. Sivas: Dilek Matbaacılık.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Sâlim Efendi Tezkiretü’ş-Şu‘arâ. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay. 

Dimem bana vefâ gayra cefâ it

Cefâ vü cevri de ey meh bana it 

(İnce, Adnan (hzl.) (2005). Sâlim Efendi Tezkiretü’ş-Şu‘arâ. Ankara: AKM Yay. 580.)

Muammâ be-nâm-ı Kâsım

Pîşânesi vü kâküli sevdâsı mâhun

Subh u şebini itdi dîger-gûn dili zârun 

(İnce, Adnan (hzl.) (2005). Sâlim Efendi Tezkiretü’ş-Şu‘arâ. Ankara: AKM Yay. 581.)

Be-nâm-ı Saîb

Sirişkün seyl idüp ol var o servün pâyına her dem

Şema‘da misl-i pervâne gönül pey-der-pey üftâde 

(İnce, Adnan (hzl.) (2005). Sâlim Efendi Tezkiretü’ş-Şu‘arâ. Ankara: AKM Yay. 581.)