Madde Detay

Memiş Eroğlu 1925'te Sivas'ın Kangal ilçesine bağlı Alacahan beldesinde dünyaya gelmiştir. Babası Mevlüt Eroğlu, annesi Keziban Eroğlu'dur. Ailesi Kara Hasan'lar olarak bilinir. On yaşında annesini, on iki yaşında babasını kaybetmiştir. Bu sebeple çocukluğu sıkıntılarla geçmiştir. Askerlik görevini Elazığ'ın Maden ilçesinde tamamlamıştır. Amcasının kızı Emine ile evlenen âşığın bu evlillikten üçü kız, beşi erkek sekiz çocuğu olmuştur. Erkek çocukları babalarından etkilenmişlerdir. Çocuklarından Ruhsatî ve Feryadî Eroğlu halk şairidir. Diğer çocukları Mehmet Emsalî, Ahmet Sümmanî ve Mahsunî'de de âşıklık istidadi vardır. Eroğlu hayatı boyunca farklı bölgelede birçok işte çalışmıştır. İş hayatına çiftçilikle başlamış, daha sonra Gaziantep demiryolunda, Divriği maden ocağında, Sivas çimento fabrikasında, İzmit yol işlerinde ve Kangal karayollarında çalışma hayatı devam etmiştir. 23 Ekim 2007 tarihinde Alacahan'da vefat etmiştir (Kaya 2009: 114).

Adını mahlas olarak kullanan âşık, ilk şiirini askerlik muayenesinde kalp hastalığı teşhisi konulunca söylemiştir. Ustası yoktur, saz çalamaz fakat bade içmiştir. Bade içişini şöyle anlatmıştır:

"On altı yaşlarındaydım. Harmanda yatıyordum. Bir gece rüyamda öyle susamıştım ki, su arıyorum. Su ararken karşıma çıkan adam, bir tas, su verdi. "Bu ne?" diye sordum. " Su. Al, iç, susamışsın ya!" dedi. Suyu içtim. " Bu nasıl su böyle, tadı bir hoş? Suya benzemiyor" dedim. Yaşlı adam; " Sen iç ötesini sorma" dedi. Suyu içtikten sonra uyandım. Baktım bana su veren adam motosiklete binmiş gidiyor. Arkasından koştum, yetişemedim. Meğer bu içtitğim badeymiş, daha sonra öğrendim."

Âşık, kendi deyişlerinin yanında Deliktaşlı Ruhsatî ve Karacaoğlan başta olmak üzere diğer âşıkların şiirlerini de söylemiştir. Sesi güzel olduğu için düğün ve şenliklerde aranan bir kişi olmuştur. Şiir tekniği güçlü olan âşık aşk, memleket, dertler ve günlük olaylar hakkında deyişler söylemiştir. Şiirlerinin yazılı olduğu defterin Çetinkayalı Ali Mermer'de olduğu belirtilir (Kaya 2009: 114).