Madde Detay

23 Temmuz 1957 tarihinde İran’ın Karadağ bölgesinin Zengabat köyünde doğan ve 1962 yılında ailesiyle birlikte Tebriz’e göç etmek zorunda kalan Âşık Möhsün Rezmî, 16 yaşında iken kaval (tef) eğitimi almaya karar verir. Mustafa Mustafazâde’nin yanında kaval eğitimi almaya başlar ve iki yıllık eğitiminin sonunda kavalcılığa başlar (Revan 2004: 76; Özdamar 2010; Abbasî vd. 2013: 362).

Kavalcılığa başladıktan sonra âşıklık eğitimi almaya karar verir ve yine kaval ustası da olan Mustafa Mustafazâde’nin yanında saz ve âşık edebiyatı almaya başlar. Üç yıllık eğitimin ardından kavalcılık yanında âşıklık yapmaya da başlar (Özdamar 2010).

Tebriz başta olmak üzere Karadağ’daki tüm şehir ve köylerdeki toy ve programlarda saz çalıp şiir okuyan, destan anlatan ve sanatını icra eden Âşık Möhsün Rezmî, günümüzde Tebriz’de yaşamaktadır. Tebriz Gecil Kapısı’ndaki Elseven Âşıklar Kahvesi’nin müdavimlerindendir (Özdamar 2010; Özdamar 2014: 184).

Ustasından “usta malı” şiirler ve destanlar öğrenen Âşık Möhsün Rezmî, âşıklığa başladıktan önce de şiir yaratıyormuş. Şiirlerinde “Möhsün” mahlasını kullanan Âşık Möhsün Rezmî, yarattığı şiirlerin bir kısmını toylarda ve çeşitli programlarda icra ettiğini söylemektedir (Özdamar 2010).

Âşık Möhsün Rezmî’nin şiirlerinde Azerbaycan kimliği ön plana çıkmaktadır. Azerbaycan olarak gördüğü topraklar, her ne kadar günümüzde İran sınırlarında kalsa da âşık bu toprakların, Azerbaycan’ın kadim topraklarından biri olduğunu bilir. Birçok şiirinde; Azerbaycan’ın özelliklerini sıralayan âşık için Azerbaycan; “Cennetsen, havan hoş rufdur insana/ Möhsün’em, yolunda gıymışam cana” mısralarındaki gibi cennetin bir yansımasıdır (Özdamar 2014: 183).