Madde Detay

Edirne’de doğdu. Mahlası Edirne Tarihi’nde Münîbî olarak geçen (Peremeci 2011: 222) Mübînî, Kanuni Sultan Süleyman dönemi (1520-46) şairlerindendir. İlim tahsilinde bulunarak danişment oldu. Ölüm tarihi hakkında elde herhangi bir kayıt bulunmamaktadır. Ancak Ahdî’nin, Gülşen-i Şu’arâ’sında Mübînî hakkında “rûz u şeb tahsîl-i ‘ulûma mümâreset gösterüp akrân u emsâl içre pür-ma’rifet olmak üzredür” ifadesini kullanmasından hareketle şairin, bu tezkirenin yazıldığı tarih olan 971/1563 yılında hayatta olduğu anlaşılmaktadır.

Mübînî’nin ölüm tarihi gibi herhangi bir eserinin olup olmadığı hakkında da kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Hüsnühattın nesih ve talik türlerinde usta olan Mübînî, kâtipliğinin yanında yazmış olduğu âşıkane şiirleri ile de tanınmıştır.

Canım, Rıdvan (1995). Edirne Şairleri. Ankara: Akçağ Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kazancıgil, Ratip (hzl.) (1996). Abdurrahman Hıbrî, Enîsü’l-Müsâmirîn, Edirne Tarihi, 1360-1650. İstanbul: Türk Kütüphaneciler Derneği Yay.

Peremeci, Osman Nuri (2011). Edirne Tarihi. İstanbul: Bellek Yay.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî, Gülşen-i Şu’arâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

Gazel

Şu dem ki şem’i mihrin dilde sen mâhın uyandırmış

Güneş çerhin eline bir kuru altın uyandırmış

Nukûd-ı encüm ile atlas-ı çerhi alam diyü

Bu gice hâle gelmiş mâhtâbânı dolandırmış

Lebin çigner kime sordumsa azgından haber cânâ

Lebin hicri cihân halkını cânından usandırmış

Gice hatt-ı siyâhın azgına almış o meh-pâre

Sikender Hızrı gûyâ çeşme-i hayvâna kandırmış

Mübînîye dimiş dilber virüp cânını al bûsem

Belâsın gör ki ol bî-cânı gerçekden inandırmış

(Peremeci, Osman Nuri (2011). Edirne Tarihi. İstanbul: Bellek Yay. 222-23).