Madde Detay

İstanbul'da Şehremini semtinde doğdu. Asıl adı Mehmed Muhsin Efendi'dir. Vidin valisi Ağa Hüseyin Paşa'nın hazine kâtibi olan Sâlih Vehbî Efendi'nin oğludur. 1855 senesinde Dîvân-ı Hümâyun kalemi şâkirdânı sınıfına katıldı. Sonra Mekteb-i Ma'ârif-i Adliye'ye geçti ve burada yeteri kadar Arapça ve Farsça ilimler tahsil ettikten sonra Maliye Mektupçusu Odası hulefası arasına girdi. Burada yazı ve inşa konusunda kendisini geliştirdi. 1844 yılında Üsküp eyaleti tahrirat kitabetine, 1848 senesinde İslimye Mal başkitabetine, 1850 tarihinde Hamid Sancağı Mal Müdürlüğüne memur edildi. Bir müddet burada görev yaptıktan sonra 1853 tarihinde rütbe-i râbi'a ile hâcegân sınıfına dahil edildi. 1854 senesi başlarında son görevinden istifa ederek İstanbul'a dönmüştür. Ölüm tarihi ve yeri tam olarak bilinmemekle beraber Sultan Abdulazîz devri (1861-1876) sonlarında vefat ettiği tahmin edilmektedir.

Fatîn'e göre latif tabiatlı bir zat olup bütün şiirleri az miktardaki gazellerinden ibarettir (1271: 368). Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. IV. İstanbul.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Gazel

Tîg-i müjenin halkda bin yâresi vardır

Yüzlerle anın ben gibi âvâresi vardır

Mecnûn gibi bu leylî-i gamda beni agyâr

Kaçdı göricek var ise yüz karası vardır

Ey keştî-i dil dalma sakın bahr-ı gumûma

Çatmaklığın ol dilbere bir çâresi vardır

Hâli göricek rûyına itdim nazar ammâ

Sayd oldı gönül dîde-i sehhâresi vardır

Muhsin seni elbette şehîd eyler o kâfir

Mâdem ki anın gamze-i hûn-hâresi vardır

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 367.)