Madde Detay

Edirne’de doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Hüseyin’dir. Hüseyin Münîrî Efendi olarak tanındı. Öğrenimini bitirdikten sonra İstanbul’a geldi. Ruznamçe-i evvel kâtipliğinde bulundu. Bu görevde iken 1135/1722-23 yılında vefat etti.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Şeyhî Mehmed Efendi (Özcan 1989: 472)’de bir manzumesi yer almaktadır.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C. 4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 217.

Cunbur, Müjgân (2006). “Münirî”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 6. Ankara: AKM Yay. 472.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 985.

Müstakîm-zâde Süleyman Sa’deddin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb (Tıpkıbasım). Ankara: KB Yay. 410b.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-ı Nu’mâniye ve Zeyilleri-Vekâyiü’l-Fudalâ. II-III. İstanbul: Çağrı Yay. 472.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1986). “Münirî Hüseyin Çelebi”. C. 6. İstanbul: Dergâh Yay. 473.

Nazm

Gönül levh-i sevâd-ı harf-ı esrâr-ı gam olmuşdur

Velî çıkmaz beyâza lerziş-i kilk-i zebânımdan

Açılmaz gonce-i bahtım tulû‘ etmez meh-i kâmım

Münîrî oldum âzürde zemîn [ü] âsumânımdan

(Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-ı Nu’mâniye ve Zeyilleri-Vekâyiü’l-Fudalâ. II-III. İstanbul: Çağrı Yay. 472).