Madde Detay

Muğla’da doğdu. İlk ve ortaokulu Muğla’da, liseyi İstanbul’da, yüksekokulu ise Trabzon’da okudu. 1992’de işi nedeniyle Ankara’ya yerleşti. Öykü, eleştiri ve kitap tanıtım yazıları; Kül Öykü, Lacivert, Her Şeye Karşın, Afrodisyas-sanat, Patika ve Koridor gibi dergilerde yayımlandı. Evli ve bir çocuk annesi olan Mürselin Kurt, hâlen Ankara’da yaşamaktadır.

Mürselin Kurt'un, küçük bir kız çocuğunun hayret uyandıran, iç burkan, etkileyici hikâyesini; sahici, bir o kadar da usta ve içten kalemiyle aktardığı Adımdan Önce adlı ilk romanı 2009 yılında yayımlanmıştır. Roman; bir rüyanın ardından, yıllarca kapanmayan yaraların, çocuklukta kaybedilen yerine konması zor anların, suçluluk duygularının, ödenen bedellerin, hesaplaşmaların izini sürmektedir. Yazar, ikinci romanı Akvaryumda Ölü Bir Balık (2012)ta bir aile dramını işlemiştir. Gündelik hayat içinde sıradan ve olağan deyip geçilecek bir olay gibi başlayan hikâyede; bacağı kırılan genç bir kadın, kardeşine yardım etmeye gelen ablası, kardeşler arasındaki gerilim, mutsuz evlilikler, anneler, babalar ve çocuklar yer alır. Çakır, diri kadınların hikâyesi olarak nitelendirdiği romanı şu cümlelerle değerlendirmiştir: "Akvaryumda Ölü Bir Balık, bizi anlamaktan kaçındığımız, çoğu zaman hor gördüğümüz, gözlerimizi kapattığımız gerçeklerin içine sokar. Çaresizlik kadar çaresize duyduğumuz öfkeyi yüzümüze vurur sayfalar boyu. Küçümsediğimiz gerçeklerle yüzleştirir ve o gerçeklerin bir parçası olduğumuzu, onları yok sayamayacağımızı hatırlatır. Akvaryumdaki tüm ölü balıkları silkeler, camı patlatır ve o ölü balıklara dışarıdan bakanların ayağı bir anda suyla kaplanır. Artık gerçek kaçılamayacak kadar ıslaktır." (Çakır 2012). Bir kadın kahramanın dökülen parçalarını yeniden toplama çabasının hikâyesi olan Karanlıkta Körebe (2014), yazarın üçüncü romanıdır. Ege'nin güneş, ter ve tütün kokan yazından gelen Gülce, İstanbul'un zorlu zamanından Trabzon'un yağmurlu sokaklarına kadar uzanan bir yolda kendini ve hayatı anlama çabasını beraberinde sürükler. Yaralı bir geyik gibi, ardı sıra, erkeklerin ve erkekliğin zımparasından geçen ruhunu döker. Roman boyunca Gülce'nin yaralarına tuz döken, anlatıcı dışındaki öteki üst sesler ise, Türkiye'de kadın olmanın bir roman kurgusu boyunca bile nasıl zorlu olduğunu ortaya koyar.