Madde Detay

Abbas Nazaroğlu, 1873'te Kars’ın Digor ilçesine bağlı Daşnik köyünde doğmuştur. Babasının adı Nazar’dır. Bu sebeple bir süre Nazaroğlu mahlasını kullanır. Okur yazar değildir. On dört yaşında saz çalıp söylemeye başlar. Türkistan, Azarbaycan, Kafkas illerini ve Anadolu’yu gezer. Kısa zamanda tanınıp ünlenir. İran şahının huzurunda ve gezdiği bölgelerde çevrenin ünlü âşıklarıyla karşılaşmalar yapar. Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarını, Ermeni mezalimini bizzat yaşar. Pek çok deyişlerinde bu olguyu işler. Nazaroğlu, 23 Mart 1950 tarihinde Iğdır’da vefat etmiştir (Kalkan 2015: 109-110)

Şiî olan âşığın İslam dini üzerine geniş bir kültürü vardır. Çalıp söylemesi yanında iyi bir hikâyeci de olan Nazaroğlu, Emrah ile Selbi, Köroğlu, Yaralı Mahmut, Kurban ve Tahir Mirza gibi halk hikâyelerini de bilir ve anlatır. Sesinin iyi olmadığı bilinen Abbas Nazaroğlu, yaşlandığında günah olduğunu söyleyerek sazı bırakır, bastonunu saz gibi kullanarak deyişlerini söyler.

Kayda alınmış şiirleri incelendiğinde, sade ve anlaşılır bir dilinin olduğu tespit edilmektedir. Şiirlerinin hepsini hece ölçüsüyle söyleyen âşık, kimi zaman yarım ve tam uyak kullansa da çoğunlukla zengin uyaklı şiirler söylemiştir.