Madde Detay

Necmettin Karaman, önceden Kars’ın Sarıkamış ilçesine bağlı bir nahiye merkeziyken 1946'da Erzurum’un Şenkaya ilçesine bağlanan Bardız [Gaziler] nahiyesine bağlı Göreşken köyünde, 29 Kasım 1932 tarihinde dünyaya gelmiştir. Sümmanî’den Günümüze Oltu Havzası Şairleri (Vural 2012: 342) adlı eserde doğum tarihi sehven 1941 olarak yazılmıştır. Baba adı Sabit, Ana adı Faize’dir. Dört kardeşi vardır. Çocukluğu köyünde geçer, ilkokulu kendi köyünde okur. 1948’de Kars’taki Cılavuz Köy Enstitüsü'nün sınavlarını kazanarak buraya kaydolur. Köy enstitülerinin öğretmen okullarıyla birleştirilerek altı yıla çıkarıldığı 1954'te Kâzım Karabekir İlköğretmen Okulundan mezun olur (Vural 2012: 342). İlk öğretmenliğini, Kars merkeze bağlı Ladikars köyünde yapar. Sarıkamış’ın Verişan, Çıplaklı ve Yeniköy köylerinde toplam dokuz yıl çalıştıktan sonra kendi isteğiyle Kocaeli’ne tayin olur. İki yıl Kocaeli’nin Karamürsel ilçesinde görev yapar. Öğretmenlik mesleğini İzmit merkeze bağlı Derince’de sürdürür ve 1983'te emekli olur. 1999’daki Marmara Depremi’nin ardından Ankara’ya taşınır. Şiirlerini Yaz Bir Mihribannâme adıyla Ankara’da hazırlayarak yayımlar (Vural 2012: 342). Necmettin Karaman, bir kız, beş erkek olmak üzere altı çocuk babasıdır.

Necmettin Karaman’ın çocukluğu ve gençliği, halk kültürünün günümüze nispeten daha canlı olarak yaşandığı ve âşıklık geleneğinin rağbet gördüğü bir çevrede geçer. Âşıkların, köy düğünlerinde, özel günlerde ve gecelerde okudukları türküler, yaptıkları atışmalar ve anlattıkları hikâyeler Karaman’ın belleğinde derin izler bırakır. Bu nedenle şair, dil ve anlatım, tema, ölçü ve nazım şekilleri itibariyle birkaç istisna dışında halk şiiri geleneğine bağlıdır (Vural 2012: 342). Karaman, halk şairlerinden, özellikle kendi köylüsü olan ve yörenin tanınmış âşıklarından Nihânî’den etkilenerek şiire ilgi duymuş ve bu durumu da şiir kitabında dile getirmiştir. Yaz Bir Mihribanname adlı şiir kitabının adını da Nihânî’nin âşık olduğu söylenen Mihriban'ın isminden etkilenerek yazmıştır.

Necmettin Karaman’ın şiiri, halk şiiri geleneğinden bütün etkilenmelerine rağmen, teşbih, söyleyiş ve üslubuyla kendine has özellikler taşır. Sade, duru bir anlatımı vardır. Çok çeşitli konularda şiirler yazmasına rağmen, aşk ve doğa teması, şiirlerinde ayrı ve özel bir yer tutar (Vural 2012: 342). Türkülere olan derin muhabbeti sebebiyle 35 kıta olarak yazdığı Türküler Cana Dokunur başlıklı şiirinde bazı halk âşıklarını ve özellikle halk müziği okuyan 45 sanatçıyı ismen ya da onlarla özdeşleşmiş türkü ve şarkıların isimleriyle anlatır. Karaman’ın birçok şiiri bazı ulusal televizyon kanallarının kültür programlarında bazı sanatçılar tarafından da seslendirilmiştir.