Madde Detay

Kanunî devri şairlerinden olan Nisârî, Serez’de doğdu. Kadri Efendi’den mülazım oldu. Kadılık yaptı. Divanı sahibi olan Nisârî, üç dilde şiir yazdı. Önce bir divan dolduracak kadar Türkçe şiir söyledi. Ardından Farsça söylemeye merak saldı. Hafız Divanı’ndaki şiirlerin tamamına nazire yazdı. Daha sonra da Arapça şiir söyleme sevdasıyla Arap şairler Farazdâka ve Hassân ile ilgilendi, Arapça şiirler yazdı. Kaynaklar onun bu tavrını benimsememekle beraber şiirlerini de sanattan uzak olarak değerlendirmektedir. Âlî, onun genellikle sarı renkte kıyafetler giyerek dolaştığını nakleder (İsen 1994: 277).

Bursalı Mehmed Tâhir (2009). Osmanlı Müellifleri. Ankara: Bizim Büro Yay.
İsen, Mustafa (hzl.) (1994). Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: AKM Yay.
Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Ȃşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ. C. 2. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.
Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay.
Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yay.
 

Sûfiyâ var oda ur hânkah-ı nâmûsı
Zâhidâ gel yile vir savma‘a-ı sâlûsı

Bend-i zencîr-i gam itmişdür o Leylâ zülfün
Dil-i Mecnûn’umızı silsile-i gîsûsı

Nice germ olmayalum başda hevâ-yı zülfün
Dil-i sevdâ-zedeme mirvaha-i tâvûsı

Zülf-i dildârı cefâ kişverinün sultânı
Çeşm-i fettânı belâ leşkerinün câsûsı

Ey Nisârî yüri vassâf-ı cemâl-i yâr ol
Ko hikâyât-ı Cem ü Husrev ü Keykâvûsı

(Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay. 1031)

*
Hallâkun kâdirun ezeliyyun bi-lutfihi
Benâ kusûra izzike fî eşrefi’l-vehâdi
(Yaratıcı, kâdir ve ezeli olanın lütfuyla, seçkin mekanlarda senin onuruna saraylar yapıldı.)

(Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Ȃşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ. C. 2. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay. 848)

*
Be kasd-ı katl-i men bîçâre vü dil haste pür- kînest
Müselmânân şefkat kâfir-i zülfeş çi bî-dînest
(Ben bîçare ve gönlü yaralının katli için kinle doludur; ey müslümanlar şefkat edin onun kafir zülfü ne dinsizdir.)

Belâ-yı hatt-ı tu bîmâr-ı gam râ bester-i sincâb
Gam-ı zülf-i siyeh dil-haste râ bâlin-i meskenest
(Senin ayva tüylerinin belası gam hastası için gece yatağıdır. Siyah saçının gamı gönlü kırıklar için
meskendir.)

(Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay. 557.)