Madde Detay

Serez’de doğdu. Doğum tarihi gün ve ay olarak bilinmemektedir. Piyade subaylarından Samsunlu İsmail Hakkı Bey’in oğludur. Noyan’ın doğumundan sonra babasının Anadolu’ya tayininin çıkması sebebiyle ilkokulu memleketin çeşitli yerlerinde okudu. Babası emekli olunca memleketine döndü, ortaokul ve liseyi Samsun’da okudu. 1931'de İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’ne girdi. Buradan 1937'de mezun oldu. Ankara Nümune Hastanesi Kulak-Boğaz-Burun servisinde asistan oldu. 1942'de ihtisasını tamamladı. Diyarbakır Nümune Hastanesi’nde ve Gaziantep Memleket Hastanesi’nde servis şefliği yaptı. Diyarbakır’dayken halkevi başkanlığı yaptı. 1946'da İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde sınava girdi ve doçent unvanını aldı. 1951’den itibaren, kendisi gibi doktor olan eşi Semiha Hanım ile birlikte yerleştiği Aydın’da serbest hekimlik yapmaya başladı. Tasavvuf konusunda bilgisini derinleştirdi ve Bektaşilik tarikatına girdi. Bu tarikatın ileri gelenlerinden biri oldu. 1970’te Strasbourg Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Enstitüsü’nde Şamanizm-Bektaşilik ve Masonluk konusunda bir bildiri sundu. İstanbul’da vefat etti (Işık 2006: 999-1000; Alsırt 2006: 646; Kurdoğlu 1967: 482; Everdi 2002: 79).

İngilizce, Fransızca, Almanca, Farsça, eski ve yeni Yunanca bilmektedir. Aynı zamanda hattattır. Özellikle sülüs ve ta’lik hatlarında başarılıdır. İslam’ın ilk dönemlerinde kullanılan ma’kili yazı stilini Latin harflerine uyarlamıştır. Ebru ve tezhip sanatları üzerinde çalışmış; musiki ile de meşgul olmuştur. Ney, bağlama ve keman çalmaktadır. "Özleyiş" adlı tangonun güfte yazarıdır. Tasavvuf bilgisi de derin olup çeşitli cemiyetlerde tasavvufi konuşmalar yapmıştır. Şiir ve edebiyata merakı ortaokul sıralarındayken başlamıştır. İlk şiirleri Samsun’da yayımlanan gazetelerde neşredilmiştir. Tıp öğrencisiyken ilk şiir kitabını yayımlamıştır. Dergi ve gazetelerde yayımlanan bazı şiirleri bestelenmiştir. Diyarbakır’dayken Karacadağ, Aydın’dayken Cıvıltı Çocuk isimli çocuk dergilerini çıkarmıştır. Önceleri lirik tarzda şiirler yazan Noyan, sonraları tasavvufi şiire yönelmiştir. Bu şiirlerinde Bektaşilik felsefesini derin bir şekilde işlemiştir. Dokuz yıl çalışarak Kur’an-ı Kerim’i, şiir şeklinde, 7+7 hece vezni ile Türkçeye çevirmiştir (Işık 2006: 999-1000; Alsırt 2006: 646; Kurdoğlu 1967: 482).