Madde Detay

Ömer Koca, 1936 yılında Osmaniye ilinin Kaypak nahiyesinin Raziyeler köyünde doğmuştur. Yirmi üç yaşına kadar köyünde çeşitli işlerde çalışmıştır. Sonraki yıllarda Osmaniye iline taşınmış ve burada garsonluk ve satış elemanlığı gibi işler yapmıştır. Otel kâtipliğinden emeklidir. Evli ve üç çocuk babasıdır (Arı 2009: 472). 

Ömer Koca, çocukluk yıllarında çobanlık yaparken çevresinde bulunan âşıklardan öğrendiği hikâyelerin etkisinde kalmış ve otuz beş yaşından sonra âşıklar meclisinde türkülü hikâyeler söylemeye başlamıştır (Arı 2009: 472). Âşığın saz çalabilme özelliği yoktur. Saz çalan kişiler eşliğinde icralarını gerçekleştirmiştir. Şiirlerinde mahlas kullanmak yerine adını tapşırmıştır. 8’li ve 11’li hece vezni ile söylediği şiirleri koçaklama, destan ve semaî tarzındadır. Eserlerinde tabiat sevgisi, sevgiliye duyulan özlem ve aşk gibi temaları işlemiştir. Arı'nın incelediği bazı şiirlerinde anlatım şekli olarak hikâye yoluyla anlatım, doğrudan anlatım, nasihat ve hitap yoluyla anlatım yöntemlerini tercih ettiği görülmektedir. Eserlerinde doğa ile ilgili benzetmelerin fazlaca olduğu görülmektedir. Erman Artun'un; yöredeki âşıklar tarafından söylenen alkışları incelerken Ömer Koca'nın bir şiirinde yer alan alkıştan da söz etmiştir. "Eshabil Keyflerin gören gözün var/ Dilerim dört yanın nurla dolsun" ifadelerini taşıyan dizelerinde de görüldüğü üzere iyi dileklerini sevgiliye sunmuştur (Artun 1999: 118). Yaşadığı bölgenin ağız ve dil özellikleri eserlerini oluştururken kullandığı kelimelere yansımıştır. Koca'nın diğer şiirlerine bakıldığında, Çukurova bölgesinde bulunan yerleşim yerleri ve özel ziyaret yerlerinin isimlerine de değindiği görülmektedir.