Madde Detay

Ankara'da doğdu. Asıl adı Mustafa Pertev Efendi'dir. Şiirlerinde Pertev mahlasını kullandı. Hacı Bayram-ı Velî sülalesinden 1272/1855 senesinde vefat eden Ankaralı Müderris-zâde müftü ve şair Sa'dullâh Efendi'nin oğludur. Müderris-zâde sanıyla tanındı. Tahsilini tamamladıktan sonra 1251/1835 senesinde Ankara nüfûs defteri mukayyidliğine atandı. Sonra kısa bir müddet Ankara kazası mal kitabeti hizmetinde bulundu. Daha sonra Ankara zabtiye baş kitabeti görevini üstlendi. Bir müddet kadılık yaptı. Vefat yeri bilinmeyen Pertev Efendi için Sicill-i Osmânî'de bir yerde "Pederinden sonra az yaşadı." (Mehmed Süreyya 1311: III/24) denilmektedir ki pederinin vefat tarihi 1272/1855'tir; bir yerde de "Evâhır-ı Sultân Abdülmecîd Hân'a yetişip o senelerde irtihâl eylemişdir" (Mehmed Süreyya 1311: II/39) denilmekte fakat vefat tarihi tam olarak verilmemektedir. Fatîn de vefat tarihini vermez. Bu Fatîn Tezkiresi'nin basıldığı yılda (1271/1855) Pertev'in yaşadığını göstermektedir. Tuhfe-i Nâ'ilî'de ise (Kurnaz vd. 2001: 118) kaynak gösterilmeden 1276/1859 yılında vefat ettiği belirtilmektedir ki bu tarih diğer kaynakların verdiği bilgiye de uymaktadır.

Pertev Efendi'nin şairliği hakkında diğer kaynaklar değerlendirmede bulunmaz. Sicill-i Osmânî'de sadece "Şâ'ir-i mâhirdir." (Mehmed Süreyya 1311: II/39) denilmekle yetinilmiştir. Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ'ilî Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. II, III. İstanbul.

Gazel

Gönül gönül dedigim bir harâb hâne imiş

Meger ki bûm-ı gumûma ol âşiyâne imiş

Zamâne müddet-i ömrüm hazân idüp her hâl

Dıraht-ı cismimi huşk itmege nişâne imiş

Cihâna geldigime bâdî la'l ü hâlindir

Bahâne âmed ü refte bu âb u dâne imiş

Ulaşmadı emelim tîri maksadım yerine

Felek deyü boşa taş atdım âsumâne imiş

Muhibb-i âl-i ruh-ı yâr Mustafâ Pertev

Dime hikâyet-i eş'ârına fesâne imiş

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 25.)