Madde Detay

Antepli Hasırcı-zâdelerdendir. Gülahmed-zâde diye tanınmıştır. Hayatı hakkında fazla bilgi yoktur. Doğum tarihi bilinmeyen Rahmî’nin şu an bir gazeli mevcuttur. Antepli şairlerin yer aldığı bir şiir mecmuasında “Gazel-i Rahmî-i Gülahmed-zâde Ayntâbî Zü’l­-Kavafi’s-Selaseti” başlığı altında bir şiiri bulunmaktadır (Cönk: 42). Attarlık ve hattatlık yaparak geçimini sağlamıştır. Antepli şair Zühdî, ölümüne 1201/1786 tar­ihini düşmüştür (Güzelbey 1961: 106) . Kaynaklar iyi derecede Farsça bildiğini yazmaktadır. Tuhfe-i Nâilî’de “Nurî Mehmed Paşa’nın inşa ettirdiği camii mihrabında onun tarihi bulunmaktadır” denilerek aşağıdaki mısra verilmiştir. Buradan hareketle onun 1197/1782 tarihlerinde hayatta olduğu anlaşılmaktadır:

Münîb ol dergeh-i Hakka teveccüh eyle mihrâba (1197/1782)

Rahmî, tefsir ve hadis alimlerinden Şafi-zâde Ahmed ve Mehmed kardeşlerin öldürülmelerine üzerine aşağıdaki tarihi düşmüştür (Yener 1934: 56):

Aglayup Rahmî-i nâ-kâm didi târîhin

Kabr-i Hâcî Ahmed Efendi şehîd ü ârif (1198/1783)

Zebân-ı hâme-i Rahmîye geldi bir târîh

Fakîh Hâcî Muhammed Efendi gitdi şehîd (14 Zilhicce 1198/29 Ekim 1784)

Ârif Hikmet Tezkiresi. Millet Ktp. Tarih 789. vr. 28b.

Cönk. Gaziantep Üniversitesi Kütüphanesi. Numarasız. s.42. 

Güzelbey, Cemil Cahit (1961). “İki Vesika ve Rahmi Bey”. Gaziantep Kültür Dergisi. 105-6.

Güzelbey, Cemil Cahit (1978). “İki Sairimizin Hısımlığı (Hasırcızâde ile Rahmi Bey)”. Gaziantep Sabah Gazetesi 26.11.1978.

İpekten Haluk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I. Ankara: Bizim Büro Yay. 329.

Yakar, Halil İbrahim (2013). Antepli Divan Şairleri. Gaziantep: YCM Yay.

Yener, Şakir Sabri (1934). Gaziantep Büyükleri. Gaziantep: Gaziantep Halk Fırkası Matbaası.

Gazel

O anber-bû gül-i ra‘nâ perîşân-hâli bilmez mi

Sürûşân-hû melek-sîmâ dahi insâfa gelmez mi

Nice günler geçüp pâyâna erdi va‘de-i sabrım

O meh-rû va‘dini âyâ dahi incâz kılmaz mı

Yıkıldı hâne-i hâtır yapılmaz hücre-i ümmîd

Bilür her sû dil-i şeydâ kalıp böyle yapılmaz mı

Tabîbim hasta-i lutfun kerem kıl teşne-leb koyma

Yetişir sun leb-i sahbâ aceb zahmum onulmaz mı

Dü çeşmüm kan döker hasretde râh-ı intizârında

İnâyet-cû sühan-pîrâ bu Rahmî-bende gülmez mi

(Yakar, Halil İbrahim (2013). Antepli Divan Şairleri. Gaziantep: YCM Yay.110-111.)