Madde Detay

Doğum tarihi ve asıl adı bilinmeyen Râşid, tahsilini tamamladıktan sonra 1258/1842 senesinde Mâliye Mektûbî Kaleminde halife olarak çalışıp burada kendisini yetiştirdi. Aynı senenin ortalarında kâtib-i evvel namıyla Dâr-ı Şûrâ-yı Askeriyye'ye nakledildi. Fenn-i inşada görülen mahareti gereğince 1259/1843 senesinde rütbe-i salise ile Dersaadet Ordu-yı Hümayunu baş kâtipliğine getirildi. Burada kendisini bilgisi, kabiliyeti ve çalışkanlığıyla kabul ettirdiğinden dolayı 1264/1848 senesinde özel bir görev ve müstakil memuriyetle Eflak ve Boğdan taraflarına gönderildi. İstanbul'a dönüşünde memurluğu Arabistan Ordu-yı Hümayunu mümeyyizliği unvanıyla Mektûbî-i Ser-askerî Odasına tahvil edildi. Birkaç ay sonra memuriyetle Sisam Adası'na gönderildi. Buradan döndükten sonra saniye rütbesi ile Vidin Eyaleti Meclisi Başkanlığına atandı. 1267/1851 senesinin sonlarında Niğde kazası kaymakamlığına memur edildi. 1269/1852 senesinin başlarında bu görevinden ayrıldı. 1270/1853 yılının ortalarında Samaku kazası kaymakamlığına atandı. Daha sonra Amasya kaymakamlığında bulundu. Sicill-i Osmânî'de bu görevinden sonra vefat ettiği belirtiliyorsa da vefat yeri ve vefat tarihi bildirilmemektedir (Mehmed Süreyya 1311: 355). Fatîn Tezkiresi'nin basıldığı yıl olan 1271/1855 senesinden sonra bilmediğimiz bir yılda vefat ettiği tahmin olunmaktadır.

Fatîn'e göre haylice seçkin kasideleri ve beğenilen şiirleri bulunmaktadır (Fatîn 1271: 118). Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. II. İstanbul.

Gazel

Meded-kârân-ı asrın yüzleri her yerde ag olsun

Kederden ben ölürsem dôstân dünyâda sag olsun

Şikâyet eylemem cevr ü cefâ-yı ten-güdâzından

O yârin dâ'imâ derdi derûn-ı dilde dâg olsun

Metâ'-ı aşkına nakd-i dil-i bî-çâreyi virdim

Revâc-ı vaslı sûk-ı dehrde varsun yasag olsun

Gözümden dûr olursa ol gül-i gülzâr-ı istignâ

Dem-â-dem nükhet-i fikr ü hayâli der-demâg olsun

Niçün muhtâc idersin ey felek dânâyı nâdâna

Revâ mıdır ki bülbül tâbi'-i fermân-ı zâg olsun

Bed ü nîki bu zulmet-hâne-i âlemde fark it kim

Mü'eyyed meclisinde neyyir-i a'zam çerâg olsun

Ezelden câm-ı dil müştâk-ı Mevlânâ-yı Rûmî'dir

O şâhın feyzi ehl-i hasrete Râşid sürâg olsun

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 117.)