Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Mehmed Efendi (ö. 110/1698)’nin oğludur. Enderun’da öğrenim gördükten sonra kâtip ve hâcegân oldu. III. Ahmed ve I. Mahmud’a musahip ve nedim oldu. 1148/1735-36 yılında I. Mahmud tarafından Edirne’ye sürgüne gönderildi. Affedilince tekrar İstanbul’a dönen Refî’, bir müddet sonra Hacc'a gitti. Hac dönüşü fazla yaşamadı ve 1163/1749-50 yılında İstanbul’da öldü. Topkapı’da Sarı Abdullah Efendi Mezarlığı’nda medfundur. Oğullarından Hacı Süleyman Efendi (ö. 1192/1778) “Surreemini-zâde” diye meşhur olmuştur. Diğer bir oğlu ise meşhur Hoca Neş’et Efendi’dir (Akbayar 1998: 1370).

Şair ve musikişinas kişiliğiyle tanınan Refi’ Ahmed Efendi’nin herhangi bir eserinin olup olmadığı hakkında kaynaklarda bir bilgi yoktur. Eldeki tek şiir örneği de Es'ad tezkiresindeki bir beyitten ibarettir (Oğraş 2001: 128).

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkîre-i Meşâhir-i Osmânî). C. 4. İstanbul: KB-Tarih Vakfı Ortak Yay. 1370.

Atâ, Tayyâr-zâde Ahmed (1293). Târîh-i Atâ. İstanbul.

Çifçi, Ömer (hzl.). Fatîn Davut, Hâtimetü’l-Eş’âr, (Fatîn Tezkiresi), Ankara: KTB. Yay. E-kitap: http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83503/fatin-davud---hatimetul-esar.html [Erişim Tarihi: 01.02.2014]. 190.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I. Ankara: Bizim Büro Yay. 366.

Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Es’ad Mehmed Efendi ve Bâğçe-i Safâ-Endûz’u. Burdur. 127-28.

Şemseddin Sâmî (1314). Kâmûsu’l-Âlâm. C. 3. İstanbul: Mihran Matbaası. 2292.

Beyit

Meskenimden dûr edip gurbetde ser-gerdân eden

Kısmetim mi tâli’im mi yoksa cânâ sen misin

(Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Es’ad Mehmed Efendi ve Bâğçe-i Safâ-Endûz’u. Burdur. 128.)