Madde Detay

Bursalı'dır. Şemleli-zâde Ahmed Efendi'nin mahlâsıdır. Gülşenî olup imamlık ve muallimlik yapmıştır. İlim maksadıyla seyahati seçmiştir. Mısır'da Gülşenî Tekkesi'nde bir müddet kalmış, çile çıkarmış ve Muhyî-zâde Hasan Efendi'den icazet almıştır. Daha sonra Bursa'ya dönerek Büyük Cami yakınında Kara çelebi-zâde Abdülaziz Efendi'nin yaptırdığı Sıbyan Mektebi'ne öğretmen oldu. Mûtû kable entumûtû hadisininden çıkan 1089 /1678-79'da vefat etti. (Abdulkadiroğlu 1998: 152; Bursalı Mehmed Tâhir 1333-42: C. 1/98). Belîğ, vefat tarihini 1090/1679-80 olarak verir. (Abdulkadiroğlu 1999: 137). Gülzâr-ı İrfân'a göre Bursa'da Ali-mest Zaviyesi'nde veya bazı kaynaklara göre öğretmenlik yaptığı okulun bahçesinde medfundur. (Kurnaz 2001: 376; İpekten vd. 1988: 390; Abdulkadiroğlu 1998: 152-153; Bursalı Mehmed Tâhir 1333-42: C. 1/97)

İbrahim Gülşenî'nin menkıbelerini anlatan Gülşeniye isimli bir eseri ve ilahileri vardır. (Bursalı Mehmed Tâhir 1333-42: C. 1/98). Belîğ, Mısır seferine giderken söylediği Farsça beyti kaydettikten sonra bu dildeki bilgisine işaret ediyor.

Abdulkadiroğlu, Abdülkerim (1988). Beliğ İsmail Güldeste-i Riyâz-ı İrfân ve Vefeyât-ı Dânişverân-ı Nâdiredân (Tıpkıbasım). Ankara: Anıl Matbaacılık.

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay.

Bursalı Mehmed Tâhir (1333-42). Os­manlı Müellifleri. C. I. İstanbul: Matbaa-ı Amire.

İpekten, Halûk, M. İsen, R.Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyya (1308-15/ 1890-97). Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul: Matbaa-i Âmire.

Müstakimzade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım).Ankara: KB Yay.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri “Vakâyiü’l-Fuzalâ”. C. 5. İstanbul: Çağrı Yay.

Hâmûşlugum zîb-dih-i hâme-i hayret

Pür-gûylugum zînet-i kâşâne-i hayret

Gam-hâne-i dil mihnet-i derd ile hemânâ

Gencûr-ı zer-i zîver-i vîrâne-i hayret

Meşâta-i gam alsa eline 'aceb olmaz

Zülf-i dil-i sad pârem içün şâne-i hayret

Her encümene şeb-i mahabbet sala pertev

Etrâfın alır leşker-i pervâne-i hayret 

(Abdulkadiroğlu, Abdülkerim (1988). Beliğ İsmail Güldeste-i Riyâz-ı İrfân ve Vefeyât-ı Dânişverân-ı Nâdiredân (Tıpkıbasım) Ankara: Anıl Matbaacılık.154)

Dil ûd-ı sabrı micmer-i mihrinde yandurur

Gördükçe ol mehün hatt-ı 'anber-nisârını

(Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay. 137)