Madde Detay

Hayatı hakkında çok fazla bilgi bulunmayan Rüşdî, Çorluludur. Katranî-zâde diye tanınmış olup asıl adı Hüseyin’dir. Başından geçen olaylar Ahmed Lütfî tarafından şuara tezkiresinde epeyce ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Çorlu’da mahkeme kâtipliği yaparken kendisini çekemeyen kimselerce bu görevinden alınması bu olaylardan biri olup diğeri de velinimeti olan Hacı İbrahim Ağa ile aynı anda zorbaların saldırılarına uğramalarıdır. Bu olayı, İbrahim Ağa’nın yeniden hayat bulmasından sonra H.1146 (M.1733/1734) Zekir Efendi adında bir şairin Tuhfe namındaki manzum eserinde anlattığı ve o zatın bir de bununla ilgili “acîb ve garîb mudhikâne risâlesi” olduğu yine Ahmed Lütfî’nin tezkiresinde anlatılmaktadır (Oy 1995: 285). Rüşdî’nin ne zaman doğduğu hakkındaki bilinmezlik ölümü için de geçerlidir.

Otuz cüzden fazla tutan bir “mürettep divan”ı ile yüz elliden fazla muamma ve lugazı ile otuz kasidesi olduğu, aralarında uzun yıllar arkadaşlık sürmüş olan Ahmed Lütfî tarafından haber verilmektedir. Ahmed Lütfî, Rüşdî’nin şiirlerinden çoğunun “mudhikâne/güldürücü”, “şevk-âmiz/keyif verici” ve “lâtife-engiz/şaka yollu” olduğunu yazıyor. 

Ahmed Lütfî. Tekfurdağlı Şairler. Tezkire. DTCF I/457. vr. 12b/13a,13b.

Oy, Aydın (1995). Yüzyıllar Boyunca Tekirdağlı Şairler ve Yazarlar. İstanbul: Tekirdağ Valiliği Yay.

Na’t-ı Şerîf’den

Sana mahşerde îmânım emânet yâ Resulullah

Bu ben bî-çâre (kula) kıl şefa’at yâ Resulullah

Cihânda kahr’ı âdâ sâye-veş üstümde der-kârdır

Şefaat eyle ref’ olsun kasâvet yâ Resulullah

‘Adûdan dahi eşeddür benim bu nefs-i emmârem

Bana ancak o etmişdir ihâney yâ Resulullah

Benim ömrüm bütün azar ile geçdi bu dünyada

Kıyametde beni sen kıl sıyânet yâ Resulullah

Terahhum eyle ey kân-ı şefaat Rüşdî naçize

Şefaat kıl şefaat kıl şefaat yâ Resulullah

Oy, Aydın (1995). Yüzyıllar Boyunca Tekirdağlı Şairler ve Yazarlar. İstanbul: Tekirdağ Valiliği Yay. 285.