Madde Detay

19. yüzyılın ikinci yarısıyla 20. yüzyılın başlarında yaşayan Sefil Ahmed, (Ercan 1991: 193), Çorum’un Sungurlu ilçesine bağlı Yamadı köyündendir. Doğum ve ölüm tarihleri bilinmemektedir. Orta Anadolu’da dolaşan Alevi âşıklardan biri olduğu şiirlerinden anlaşılmaktadır (Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi 1990: 486). Deli Boran için söylediği ağıtta “Sene bin üç yüz on altı, dünyadan göçtü” (M. 1898) mısraıyla hem Deli Boran’ın ölüm tarihini hem de kendi yaşadığı çağı belirtmiş olur (Öztelli 1985: 368).

Deli Boran, Yazırlı Sefil Ali ve Sungurlulu Şair Zeki’yle dostluk kuran âşığın deyişlerinin yanı sıra aruz ölçüsüyle de şiir yazabilmesinde Zeki’yle olan ilişkisinin etkisi olduğu kuşkusuzdur (Ercan 1991: 193). Şairi bir yazı ile tanıtan Cahit Öztelli, (Sivas folkloru, Ekim 1976) 8 şiirini yayımlamıştır. Bunlardan biri 1898’de vefat eden Âşık Deli Boran’a ağıttır (1990: 486).

Ercan, Abdullah (1991). XIV. Yüzyıldan Günümüze Çorumlu Şairler. İstanbul: Teknografik Matbaacılık. 

Kaya, Doğan (2007). “Sefil Ahmet”, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yay. 539

Öztelli, Cahit (1985). Bektaşi Gülleri. İstanbul: Özgür Yay.

“Sefil Ahmed” (1990). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 486.

 Koşma

Gün be gün artmakta derdim nazlı yârim gel yetiş

Bağ’ı hüsün goncalandı gül-izârım gel yetiş

Hasretinle tükendi sabr u karârım gel yetiş

Yetiş ey ömrümün varı nevbahârım gel yetiş

Hasretinin şiddetinden gözlerim kan ağlıyor

Hâl-i perşânımı her gören insan ağlıyor

İnliyor kümbet-i devvar ve âsüman ağlıyor

Sensiz geçme bilmiyor leyl ü nehârım gel yetiş

Rakipler tan eylese de artıyor aşkım benim

Nazlı yarim sevdasıyla sarardı nazik tenim

Ne bağıram ne çağıram Hak’ka âyandır halim

Elim yerde gözüm gökte şivekârım gel yetiş

Uyku haram oldu serde istirâhat kalmadı

Bu Sefil Ahmet kulunda zerre râhat kalmadı

Merhamet buyur ki bana bende tâkat kalmadı

Bâb-ı lutfundan tardetme arttı zârım gel yetiş

Ercan, Abdullah (1991). XIV. Yüzyıldan Günümüze Çorumlu Şairler. İstanbul: Teknografik Matbaacılık. 194.

Deli Boran Ağıtı

Tâ ezelden hidelidir başımız

Ağlar gözler, Deli Boran nicoldu

Anca bir Mevlâya kald işimiz

Ağla gözler, Deli Boran nicoldu

Gâhi gezer idi Hind'i Yemen'i

Seçer idi yahşi ile yamanı

İşte geldi ayrılığın zamanı

Ağla gözler, Deli Boran nicoldu

Altmışında ecel şerbetin içti

Âşıklar bâbında firkata düştü

Sene bin üç yüz on altıda göçtü

Ağla gözler, Deli Boran nicoldu

Onulmadı şu sinemin yarası

Muhabbet çağının geçti sırası

Buna ölüm derler yoktur çaresi

Ağla gözler, Deli Boran nicoldu

Sefil Ahmed intizardır Boran'a

Garip baykuş gibi konduk virana

Mâlum olsun eşe, dosta, yârana

Ağla gözler, Deli Boran nicoldu

Öztelli, Cahit (1985). Bektaşi Gülleri. İstanbul: Özgür Yay. 95.