Madde Detay

İstanbul’da doğan Şekîb’in asıl adı, Ömer’dir. Halep Mevlevîhanesi şeyhi olan Nikâtî Ali Dede’nin küçük biraderidir. Eğitimini tamamladıktan sonra mülazım oldu. Bir müddet kadılık yaptıktan sonra bu görevi bırakarak Mevlevi tarikatına girdi. Mevlevi olduktan sonra Konya’ya geldi. Burada bir müddet kaldıktan sonra, önce Karahisar’a oradan da Halep Mevlevîhanesi şeyhliğine getirildi. 1135/1722-23 yılında Halep şeyhi iken öldü (Genç 1999: 260). Râmiz, 1135/1722-23 yılında Şekîb’in hacca gittiğini ve orada öldüğünü söyler (Erdem 1994: 174).

Şekîb’in herhangi bir eserinin olup olmadığı hakkında kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Râmiz, şairin şiir ve inşadaki başarısından övgüyle bahseder (Erdem 1994: 174).

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkîre-i Meşâhir-i Osmânî). C. 5. İstanbul: KB-Tarih Vakfı Ortak Yay.

Ali Enver (1309). Semâ-hâne-i Edeb. İstanbul.

Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi, Tezkîre-i Safâyî, (Nuhbetü’l-Âsâr Min Fevâ’idü’l-Eş’âr). Ankara: AKM Yay.

Çifçi, Ömer (hzl.). Fatîn Davut, Hâtimetü’l-Eş’âr, (Fatîn Tezkiresi). Ankara: Kültür ve Turizm Bak. Yay. E-kitap: http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83503/fatin-davud---hatimetul-esar.html [erişim tarihi: 15.10.2013].

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurefâsı, İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük. Ankara: AKM Yay.

Genç, İlhan (hzl.) (2000). Tezkîre-i Şu’arâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkîretü’ş-Şu’arâ, Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Nâ-tamam Gazel

Dilimüz añlayamaz sûfî bizim kâl ehli

Bî-zebân söyleşelüm var ise bir hâl ehli

Saltanat-ı fakr ile fahr etmek imiş ‘âlemde

Ne bilir kadrin anıñ memleket ü mâl ehli

Var-gel ‘akl ile sen yâr olamazsın ey dil

Ehli başka anıñ da behey âbdâl ehli

Cânı cânân yoluna vermede ihmâl etme

Eremez menzil-i maksûduna ihmâl ehli

(Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi, Tezkîre-i Safâyî, (Nuhbetü’l-Âsâr Min Fevâ’idü’l-Eş’âr). Ankara: AKM Yay. 324.)

Beyit

Bu gülşende ‘aceb mi cûyveş dil bî-karâr olsa

Yanumca salınur bir serv-i kâmet dilberüm yoktur

(Genç, İlhan (hzl.) (2000). Tezkîre-i Şu’arâ-yı Mevleviyye. Ankara: AKM Yay. 260.)