Madde Detay

Bursa'da doğdu. On dokuzuncu yüzyıl şairlerindendir. Asıl adı Mehmed Vâsıf Efendi'dir. Şiirlerinde Vâsıf mahlasını kullandı. Kitabet konusunda kabiliyetli olduğundan Bursa Mu'accelât Nezâreti'nde kâtip olarak görev yaptı. Vefat yeri ve vefat tarihi bilinmemekle beraber Fatîn Tezkiresi'nin basıldığı tarihte (1271/1855) hayattadır (Fatîn 1271: 433). Sicill-i Osmânî'de de Sultan Abdülazîz'in saltanatının (1861-1876) başlarında vefat ettiği bildirilmektedir (Mehmed Süreyya 1311: 601) ki bu tarihten sonraki bilmediğimiz bir yılda vefat etmiş olmalıdır.

Vâsıf'ın şiirleri hakkında bir değerlendirme yapmayan Fatîn, bir gazelini örnek olarak almıştır.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. IV. İstanbul.

Gazel

Reh-i aşka gidenler başına derd ü belâ almış

Bu yolda ser verenler yârını bâd u hevâ almış

Delinmiş göz göz olmuş tîr-i müjgânıyla ten gûyâ

Açılmış hâne-i deycûra revzen rûşenâ olmuş

Dökülmüş rûyuna gîsûları baş gösterip her sû

Gidilmez şehr-i hüsne şimdi anı ejdehâ almış

Olur mı bikr-i neş'e hîç zâ'il bezm-i âlemde

Demiyle pîr-i meyden duht-i rez pek çok du'â almış

Demiş nabzım tutup dil-hastesine ol tabîb-i nâz

Sıcağım geçmiş ammâ Vâsıf'ım berd-i cefâ almış

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 433.)