Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Asıl adı Abdullah’tır. Şaban-zâde Muhteşem Mehmed Efendi’nin oğludur. Öğrenimini tamamladıktan sonra Çerkez Mehmed Paşa gibi bazı devlet adamlarına divan kâtipliği yaptı. Ölüm tarihini Safâyî, Sâlim ve Şemseddin Sâmî 1129/1716; Beliğ, Mehmed Süreyyâ ve Müstakîm-zâde ise 1130/1717 olarak göstermektedir. Ancak M. Nâil Tuman’a göre Safâyî, Sâlim ve Şemseddin Sâmî’nin Vâsıf’ın ölüm tarihini 1129/1716 olarak göstermeleri yanlıştır. Şair Lem’î “Vâsıf Abdullâh Efendi ide cennâtı makâm” mısraını ölümüne tarih düşürmüştür.

Vâsıf’ın Dîvân’ının olup olmadığı hakkında kaynaklarda bilgi bulunmamaktadır. Ahsenü’l-Haber Min Kelâmi Seyyidi’l-Beşer adlı kırk hadis tercümesi ve hadis ravilerinin tercüme-i hâllerini havi mensur bir eseri bulunmaktadır. Eserin bir nüshası Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Kütüphanesi Mustafa Con A 347’de kayıtlıdır.

Hüsn-i hattın sülüs, nesih, rika, talik ve diğer çeşitlerini babasından meşk eden Vâsıf, bu alanda mümtaz bir yere sahipti. Sâlim, Vâsıf’ın eşi bulunmayan bir şair olduğunu belirtirken Safâyî ise şiir ve inşada maharet sahibi olduğunu söyleyerek ondan övgüyle bahseder.

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ, Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: AKM Başkanlığı Yay.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkîre-i Meşâhir-i Osmânî). C. 5. İstanbul: Kültür Bakanlığı-Tarih Vakfı Ortak Yay.

Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi, Tezkîre-i Safâyî, (Nuhbetü’l-Âsâr Min Fevâ’idü’l-Eş’âr). Ankara: AKM Başkanlığı Yay.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkîretü’ş-Şu’arâ, Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Karatay, Halit (2008). Hattat Divân Şâirleri. Ankara: Akçağ Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul.

Şemseddin Sâmî (1314). Kâmûsu’l-Âlâm. C. 6. İstanbul: Mihran Matbaası.