Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Sultan III. Ahmed devrinde uzun süre Reisü’l-Küttâb olarak vazife yapan ve Üçanbarlı namıyla bilinen Mehmed Emin Efendi’nin oğludur. Abdülkâdir Zarîf Efendi, babasına nispetle Reiszâde adıyla da bilinir. İlk eğitimini babasından aldı. Aynı zamanda Mirahor Camii imamı Seyyid Abdullah Efendi’den sülüs ve nesih meşk ederek icazet aldı. Ta’lik yazıda da yetenekli olduğu nakledilir. 1722 yılında mülazım olduktan sonra İstanbul dışındaki medreselerde müderris olarak göreve başladı. 1751 yılında Süleymaniye Medresesi müderrrisi iken kendisine Diyarbakır mevleviyeti verildi. Ardından bilâd-ı erba'a diye bilinen Bursa, Edirne, Kahire ve Şam şehirlerinde molla oldu. Nisan/Mayıs 1763’te (Şevval 1176) Mekke mollalığı verildi. Bu görevde iken 1180/1766-67 yılında vefat etti. Vefatına Müstakimzâde tarafından ‘Zarîf’ (1180) kelimesi tarih düşürüldü. Üsküdar’da Miskinler Tekkesi’nde medfundur.

Şiir ve inşaya aşina bir şair olarak bilinmektedir.

Aktan, Ali, vd. (hzl) (1995). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmânî. İstanbul: Sebil Yay.
Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay.
Karatay, Halit (2008). Hattat Dîvân Şâirleri. Ankara: Akçağ Yay.
Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay.