Madde Detay

Ali Nazif Süruri, Osmanlının üst makamlarında görev almış bir ailenin üyesidir. Dedesi Kadı Abdurrahman Paşa, Sultan III. Selim devrinde valilik; babası Ali Süruri Paşa, kadılık, kazaskerlik, vezirlik ve valilik görevlerinde bulunmuştur. Ali Nazif Süruri 1861'de Antalya’nın İbradı kazasında doğmuş, iyi bir eğitim almış, çocukluğundan başlayarak Arapça, Farsça ve Fransızca öğrenmiştir. 18 yaşında devlet memuriyetine başlamış, müderrislik, Divanı Hümayun Kalemi Halifeliği ve Şuarayı Devlet azalığı görevlerinde bulunmuştur. Kendisine ün kazandıran görevlerinden biri de II. Abdülhamit’in hafiye teşkilatında bulunmasıdır. Babası gibi hukukçu olmakla birlikte edebiyata da merak duyan müellif, hukuk alanındaki eserlerinin yanı sıra edebî dergilerde yazılar ve şiirler yayımlamıştır. 1908 İnkılabı'ndan sonra yazılarından dolayı önce Midilli’ye sonra da memleketi İbradı’ya sürülmüştür. Sanatçı torunu Gülriz Süruri’nin beyanından hareketle 1936'da İstanbul’da vefat ettiği tahmin edilmektedir. Fâika Hanımla evliliğinden biri kız altı çocuğu olmuştur. 

Yakın Türk tarihinin köşe başları Tanzimat'la Cumhuriyet'in ilanı arasında yaşaması çok yönlü bir yazar olmasını sağlamıştır. Eserlerini dört kalemde toplamak mümkündür: Hukuk, ekonomi, eğitim ve edebiyat. Hukuk alanında mahkemelerin işleyişi, denizcilik kanunu ve azınlık haklarını; ekonomi alanında Osmanlı'nın millî kaynakları, para politikası ve kapitülasyon meselesini; eğitim alanında ahlak ve terbiye konularını ele almıştır. Edebiyat alanında Farsçanın kuralları ve belagatin üçüncü ve en önemli bölümü bedî’ hakkında bilgiler vermiştir. Farklı dönemlerde yaşamış olmasının edebî şahsiyetine en önemli yansıması eski ile yeniyi karşılaştıran çalışmalarda kendini göstermiştir. Arap ve Fars kaynaklı klasik belagat ile Batı retoriği üzerine karşılaştırmalı çalışmaları da bunlardandır.