Madde Detay

 İstanbul’da doğdu. Sultan III.Mehmed devri şairlerindendir. Hafız idi. Zâtî ile arkadaştı. Tatlı dilinden dolayı Andelîbî mahlasını kullandı. Buna rağmen Latîfî onu yabani bir kuş gibi burnunun dikine uçmakla ve bu durumda bülbüllükten eser kalmamakla eleştirir (Canım, 2001: 406). Şiire yetenekliydi ve vaktinin çoğunu yazıp silmekle geçirirdi. Hoşa giden ve sade dille yazılmış şiirleri vardır. Zâtî ile karşılıklı latifeleri vardır. Andelîbî, Zâtî’nin kulaklarının az işitmesini başına kakıp

Niçe bin söyleseler gûşuna girmez birisi
Dir gören anun içün Zâtî kulagun dögeyin

diyince, Zâtî de,

Andelîbî egerçi şâ’ir çok
Senden artugına kuşum dimezin

diyerek karşılığını verir (Sungurhan Eyduran, 2009:118).

Aktan, Ali, vd. (hzl) (1995). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmânî. İstanbul: Sebil Yay.
Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latifî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nüzemâ. Ankara: AKM Yay.
İpekten, Haluk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu veTurgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay.
Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2009). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ.C.2 . http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-219121/h/girishc.pdf. [erişim tarihi: 11.03.2014]
Şemseddin Sami (1996). Kamusu’l A’lâm. Ankara: Kaşgar Neşriyat.
 

Leylî-i zülfün gamiyle gönlümüz dîvânedür
Kıssâ-yı Mecnûn anun yanında bir efsânedür
*
Nice bir yazar bozarsun Andelîbî şi’rüni
Oda ursan yegdür anı çünki adamlar yakar
*
Ne safâ suffesi var gûşe-i meyhâne gibi
Ne musâhib bulınur bâde-i peymâne gibi

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latifî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nüzemâ . Ankara: AKM Yay. 406.)