Madde Detay

Asıl adı bilinmeyen Âteşî Çelebi, Bağdat’ta doğdu. Tuhfe-i Nâilî’de kunduracı (KurnazTatçı 2001: 5) Ahdî’de ise şekerci olduğu ( Solmaz, 2005: 224) kayıtlıdır. Esnaf şairlerden idi ve ticaretle uğraşırdı. Tok gözlü biriydi. Şiire meraklı ve ateşli bir mizaca sahipti. Bu özelliğinden olsa gerek Âteşî mahlasını kullandı. Özellikle gazelde çok başarılıydı.

İpekten, Haluk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay.
Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.
Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.

Gül be pîş-i ruh-ı zîbâ-yı tu ra’nâ ne buved
Gonce nezd-i dehen-i teng-i tu gûyâ ne buved
(Gül senin güzel yüzünün önünde güzel değildir. Gonca senin dar ağzının yanında yok sayılır.)

Begû be-âteş-i dil-i Âteşî ki der kûyeş
Zebâne kem keşed ü hîş râ ‘alem ne koned
(Âteşî'nin gönül ateşine söyle de onun mekanında fazla alevlenmesin ve kendini pek ortaya çıkarmasın.)

Çû râ germ-i sevdâ Âteşî bâ müdde’î dîdem
Zi hayret dîde-i gayret be-bestem tâ çi pîş âyed
(Ey Âteşî onu (sevgili) rakip ile sevda içerisinde görünce hayretimden ne olacak diye gayret gözümü kapadım, bakamadım.)

Dûşîne meger bâde keşidest ki imrûz
Mahmûr birûn âmede destâr perîşân
(Dün gece içki mi içti de bu gün sarığı dağınık vaziyette, mahmur bir şekilde dışarı çıkıyor.)

(Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay. 224-225.)