Madde Detay

Hâbil-zâde Ömer Efendi bin Kadı Hâbil Efendi'dir. Hâbil-zâde lâkabıyla tanındı. Bursalı olup Eyüp Medresesi müderrisliği ve Medine kadılığı yaptı. Ulemâdan Tavil Ali Efendi'den kıraat dersi aldı ve mülazım oldu. Kırk akça medreseden azledildikten sonra Cemaziyelahir 1061/ Mayıs-Haziran 1651'de Mahmud Efendi yerine Çatalca'da Ali Paşa Medresesi müderrisi oldu. Şakâyık Zeyli ve Güldeste'de aldığı görevler ayrıntılı olarak kaydedilmiştir. (Özcan 1989: 471-472; Abdulkadiroğlu 1988: 361). Vefatı hakkında iki farklı tarih sözkonusudur: Vekâyiü'l-Fudalâ ve Tuhfe-i Nâilî'de ölümü için 1091/1680-81 yılı verilmişken; Güldeste-i Riyâz-ı İrfân'da bu tarih, 1089/1678-79'dur.

Şiir mecmuası olduğu bilgisi, sadece Seyrek-zâde Mehmed Âsım’ın Zeyl-i Zübdetül-Eş'ârı’nda yer almaktadır. Avnî'nin şiir örneği olarak elimizde sadece bir beyti vardır. (Coşkun 1985:114).

Abdulkadiroğlu, Abdülkerim (hzl.) (1988). Beliğ İsmail, Güldeste-i Riyâz-ı İrfân ve Vefeyât-ı Dânişverân-ı Nâdiredân (Tıpkıbasım). Ankara: Anıl Matbaacılık.

Coşkun, Ali Osman (hzl.) (1985). Seyrekzâde Mehmet Âsım. Zeyl-i Zübdetül-Eş'âr. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakim-zade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Yay.

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989). Şeyhi Vekayiü'l-Fudalâ, Şakayık-ı Numaniye ve Zeyilleri. C.3. İstanbul: Çağrı Yay.

Ne denli olsa da nevmîd ehl-i ışk yine

Nigâh-ı hasret ile intizârı bâkîdür

(Coşkun, Ali Osman (hzl.) (1985). Seyrekzâde Mehmet Âsım. Zeyl-i Zübdetül-Eş'âr. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.114.)