Madde Detay

İstanbul'da doğdu. Asıl adı Abdulbâkî'dir. Sîmkeş-hane Mescidi imamı Ahmed Efendi’nin oğlu, Haşîm-zâde’nin de damadıdır. Babasının vefatı üzerine önce Sîmkeş-hane Mescidi’nde imamlık, ardından da Hasan-zâde Camiinde hatiplik yapan Abdulbaki Efendi, 1193/1779-80 yılında vefat etti. Tuhfe-i Hattâtîn’de “Gınâ-yı kalb” terkibi ile ölümüne tarih düşürülmüştür (Müstakîm-zâde 1928: 239). Sicill-i Osmânî’de ise I. Abdulhamid devri (1774-89) başlarında vefat ettiği kayıtlıdır (Akbayar 1998: 355).

Sülüs ve nesih çeşitlerini Eğrikapılı Mehmed Râsim Efendi’den meşk eden Abdulbâkî Efendi, hüsn-i hatta oldukça başarılıydı. Bu yüzden Hattat Bâkî diye meşhur oldu. Hattatlığının yanında iyi bir şair olarak tanınan Abdulbaki Efendi’nin herhangi bir eserinin olup olmadığı hakkında kaynaklarda bilgi yoktur, şiirlerinden de örnek verilmemiştir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1998). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî (Yâhud Tezkîre-i Meşâhir-i Osmânî). C. 2. İstanbul: KB-Tarih Vakfı Ortak Yay. 355.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurefâsı, İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük. Ankara: AKM Yay. 34.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay. 84-85.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa’deddin (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul. 238-39.

Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Es’ad Mehmed Efendi ve Bâğçe-i Safâ-Endûz’u. Ankara: KB Yay. 59.

Şemseddin Sâmî (1314). Kâmûsu’l-Âlâm. C. 4. İstanbul: Mihran Matbaası. 3063.