Madde Detay

Asıl adı Burhan Karabulut olan âşık, şiirlerinde Burhan mahlasını kullanır. 1957'de Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı Acıyurt köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Bekir Bey, annesi Ayşe Hanım'dır. Altı çocuklu bir ailenin beşinci çocuğudur. Kardeşlerinin adı Aslan, Nafiye, Mahmut, Şakir ve Hamza'dır. Ekonomik anlamda zorluk yaşayan Karabulut ailesi, baba Bekir Karabulut'un 1968'deki vefatıyla iyice sıkıntıya girer. 1970'te Acıyurt Köyü İlkokulundan mezun olur. Sonrasında öğrenimine devam edemez. Aile ekonomisine katkı sağlamak için çeşitli işlerde çalışır. 1976'da köylüsü Gülcan Hanım ile dünya evine giren Burhan Karabulut'un bu evlilikten Serdar, Mecnur, Dilber, Ünzile ve Şeyma isimlerinde beş çocuğu dünyaya gelir. Vatani görevini 1977-1979 yılları arasında Konya Ulaştırma Taburunda ve Kıbrıs/Girne'de yerine getirir. 1985 yılından beri Sivas'ta ikâmet eden Burhan Karabulut, geçimini seyyar meyve-sebze satıcılığıyla sağlamaktadır (Kaya 1999: 120; Yıldız 2003: 390; Kaya 2009: 482).

Saz çalma konusunda oldukça mahir olan Burhan Karabulut badeli bir âşık değildir. Sazı da küçük yaşlarda öğrenmiştir. Klasik âşıklık geleneğinin diğer unsurlarının da uzağındadır. Herhangi bir usta çırak ilişkisinden geçmediği gibi şiirlerinde kullandığı Burhan mahlasını da kendi seçmiştir. Çırağı yoktur. Şiirlerinin çoğunu yazarak üretir; az da olsa irticalen söyleyerek ürettiği şiirleri mevcuttur. Çok üretken bir âşık olmayan Burhan'ın, ellinin üzerine şiiri bulunmaktadır. Şiirlerinin nazım birimi dörtlüktür. Koşma ve semai en çok kullandığı nazım şekilleridir. Hayatı boyunca pek çok sıkıntı yaşadığı için şiirlerinde de en çok görülen nazım türü dertlenmedir (Kaya 1999: 120; Yıldız 2003: 390; Kaya 2009: 482). Burhan ile ilgili bugüne kadar kitap hacminde müstakil herhangi bir çalışma yapılmamıştır.