Madde Detay

Niyazi Bedir, 1927'de Artvin'in Ardanuç ilçesine bağlı Kızılcık (eski adı Unushev) köyünde doğmuştur. Mahlası Coşkunî’dir. Küçük yaşından itibaren şiirle ve âşıklık geleneğiyle ilgilenir. Yöredeki âşık ve şairlerle yaptığı sohbetlerle sanatını ilerletir. Çeşitli âşıklarla atışmalar yapar. 1980’li yılların sonlarında Manisa’ya göç eder. Şiirleri farklı gazete ve dergilerde dağınık bir hâlde bulunur (Karadeniz 2002: 87). 2003'te Manisa’da vefat eder ve orada toprağa verilir.

Coşkunî’nin şiirleri şekil bakımından 11 heceli koşmadır. Yarım ve tam kafiyelerin kullanıldığı şiirlerinde redifler ahengin oluşturulmasında önemli bir işleve sahiptir. Yer yer tasavvufi bir yaklaşımı olan Coşkunî’nin eldeki şiirlerinde bezgin bir eda vardır. Şiirlerinden Artvin’den yoksulluk sebebiyle gurbete çıktığı anlaşılan şair, yerleştiği Manisa’da da yaşlılık çağında yalnızlıktan şikâyet etmektedir. “Gönül Bantlarından” isimli şiirinde yer alan “bant” kelimesi, 20. yüzyıldaki teknolojik gelişmelerin âşık şiirindeki bir yansıması olarak gösterilebilir.