Madde Detay

Niğde’nin Bor ilçesinde doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Mehmed’dir. Mehmed Edîb Efendi olarak tanındı. Medrese öğrenimi gördü. Kayseri’de Karabaş Ali Efendi’den mantık, mana ve adaba dair dersler aldı. Daha sonra İstanbul’a gitti. Burada Şeyhülislam Feyzullah Efendi’ye danişmend oldu. Bu görevi 1115/1703-1704 yılında son buldu. Daha sonra Şeyhülislam Lâdikli Mehmed Efendi’nin danişmendi oldu. Sultan Bayezid Medresesi müderrisliğine atandı. 1122/1710-1711’de Damadzâde Ahmed Efendi’nin Anadolu kazaskerliğinde Eğirdir’e kadı olarak atandı. Bir süre sonra azledilince İstanbul’a döndü. Mora'nın geri alınmasından sonra Ferecik kadılığına getirildi. İki kez azledildi. Tuhfe-i Nâ’ilî (Kurnaz-Tatçı 2001: 28)’ye göre 1134/1721-1722’de hayatta idi.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. 

Cunbur, Müjgân (2003). “Edîb”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 3. Ankara: AKM Yay. 249-250.

Ergun, Sadettin Nüzhet (1936-1945). “Edib (Borlu)”. Türk Şairleri. C. 3. İstanbul: Bozkurt Matbaası. 1213-1214.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkiretü’ş-Şu‘arâ Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay. 213-216.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 106.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I-II. Ankara: Bizim Büro Yay. 28.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1977). C. 2. “Edib (Borlu)”. İstanbul: Dergâh Yay. 449.

Gazel

Vardıkça hâb-ı nâza ruhu kâkül örtünür

Hâl-i izârı gül döşenir sünbül örtünür

Bezm-i tarabda neş'e-i meyden zebûn olan

Baştan ayaga gülde yatar hem gül örtünür

Vermez dem-i visâlini aşk ehli kimseye

Kanda bulursa berg-i gülü bülbül örtünür

Tab'-ı Edîb-i zâre gerek bir güzel libâs

Dehrin kumâş-ı atlasını Düldül örtünür

(İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkiretü’ş-Şu‘arâ Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay. 216.)