Madde Detay

Asıl adı Elif Türkyılmaz olan âşığın 20. yüzyılın ilk yarısında yaşadığı bilinmektedir. Sivas’ın Gürpınar (Çamoağa) köyündendir. Çevresinde ufak tefek ve ince olduğu için Küçük Elo olarak tanınmıştır. Dede kızı olduğundan “Elif Edna” lakabıyla da anılmıştır. Temiz giyimli ve nur yüzlü biri olduğu söylenir. Sultan Yalıncak Ocağına bağlıdır. Selman Efendi’nin bacısıdır. Çakırağa köyüne gelin gitmiştir. Ali ve Safiye adında iki çocuğu vardır. Kocası genç yaşta ölünce iki çocuğunun bakımı üzerine kalmıştır. Kızını Yağıbasan köyüne gelin vermiş; oğlu Ali ise, İstanbul’a çalışmaya gitmiş ve yedi sene gelmemiştir. Bu yüzden Elif Edna, senelerce evlat hasretiyle yaşamıştır. Kocası ve kardeşi Ali’yi genç yaşlarında vefat edince çektiği acılar ve içinde bulunduğu geçim zorluğu onun şairlik ruhunun ortaya çıkmasına sebep olmuş, kendisini iyice şiire, türküye ağıta vermiştir. 1940’lı yıllarda vefat ettiği tahmin edilen Elif Türkyılmaz’ın mezarı da Çakırağa köyündedir (Kaya 2009: 193; Turan vd. 2014: 141).

Pek çok koşma ve destanı olmasına rağmen bunlar yazılmadığı için kaybolmuştur. Okur-yazar olmayan ve irticalen rahatlıkla şiir söyleyebilen Elif’in ustası olmamıştır (Kaya 2009: 193; Turan vd. 2014: 141). Şiirlerinde Elif Edna ya da Elif Ana mahlaslarını kullanan âşığın oğluna yazdığı ve duyduğu hasreti sitemle karışık dile getirdiği “Felek bana vermiş derdi mihneti/ Namusl’olan evlat bilir kıymeti/ Nice bir beklersin sen bu gurbeti/ N’olur hayırsızım eve gelsene" (Kaya 2009: 194) dizelerinin yer aldığı şiirinde olduğu gibi bazen mahlas kullanmadığı da olmuştur.