Madde Detay

Ali Ertekin 1929 yılında Sivas'ın Başören köyünde doğmuştur. Ailesi Eğnirliler olarak bilinir. Babası Esef, İstiklal gazisidir ve savaş sonrası ağabeyinin üç çocuğuyla dul kalan karısı İslim'le evlenmiştir. Esef ve İslim'in bu evlilikten üç çocuğu olmuştur, Ali ailenin en küçüğüdür. Ali Ertekin'in babasının elinden her iş gelmesine rağmen aile zar zor geçimini sağlamıştır. Annesi vefat edince babası kız çocuklarının evlenmesi üzerine mecburen yeniden evlenmiştir. Başören köyünde okul olmadığı için Şahin köyünde ilkokula gitmiş ve okulu birincilikle bitirmiştir. Ortaokulu okumak için Divriği'ye gittiği sırada gözünden rahatsızlanmıştır.1946 yılında gözünün tedavisi için Elazığ'a gitmiştir fakat bir gözünün görmemesine engel olunamamıştır. Daha sonra İstanbul Bakırköy hastanesinde ameliyat olmuşsa da diğer gözü de görmemeye başlamıştır. Babasını kaybeden Ertekin üvey annesinin evi terk etmesiyle ortada kalmıştır. Konu komşunun yardımı ile hayata tutunmuştur. Hayatı çileyle dolu geçen âşık, otuz yaşlarında cüzzama yakalanmıştır. İstanbul'da ve yirmi seneye yakın Elazığ'da psikiyatri servisinde tedavi görmüştür. 2004 yılının Mart ayında vefat eden Ertürk, son zamanlarını yakınlarının ve yardımseverlerin desteğiyle geçirmiştir (Kaya 2009: 258).

Küçük yaşlarda şiir söyleyen Ali Ertekin, soyadını mahlas olarak kullanmıştır. Gözlerini kaybetmesi, anne ve babasını yitirmesiyle birlikte hayatta tek başına kalması onu şiir söylemeye yöneltmiştir. Yaşamının etkisiyle dert ve keder başta olmak üzere hemen her konuda şiir yazmıştır. Şiir tekniği çok iyi olan âşığın Çile Pınarı (1972) ve Yaşamak Güzel Ama (2001) isimli iki şiir kitabı yayımlanmıştır. İsmail Metin'in Âşık Ali Ertekin - Feleğinen Şu Cihanı Böleştik (1972) isimli eseri de âşık hakkındadır (Kaya 2009: 258-259).