Madde Detay

Hasan Hüseyin Teleme, 1949 yılında Ankara'nın Çubuk ilçesinin Eskiçöle köyünde dünyaya gelmiştir. Anne adı Döndü, baba adı Abdurrahman'dır. 1955 yılında ilkokula başlamış, 3. sınıftan sonra okulu bırakmak zorunda kalmıştır. Daha sonra ilkokula dışardan devam etmiş ve bitirmiştir (Ünal 2011: 213). 1961'de ailecek Çubuk'a yerleşmişlerdir. Ailesini Çubuk'ta tutma isteğiyle askerliğine kadar, düzenli bir hayatı olmamış ve günlerini sürekli çalışarak geçirmiştir (Ünal 2011: 213). Evli ve bir oğlu olan Hasan Hüseyin Teleme Ankara'da yaşamaktadır (Ünal 2011: 216).

Hasan Hüseyin Teleme şiir yazmaya kahvede tanıştığı bir adam ile başlamıştır. Bir gün kahveye giden âşık, orada bir adamın konuşmalarına şahit olmuş, önce şaşırmış sonra da onu can kulağıyla dinlemiştir. Teleme adamın yanına gitmiş durumunu anlatmış, onun nasihatlerini de bir bir dinlemiştir. Bu olaydan sonra şiir yazmaya, duygularını kalemiyle ifade etmeye yönelmiştir. Adını ve soyadını mahlas olarak kullanan âşık, ilk şiirini kahvedeki adam ile yaptığı konuşmasından sonra yazmıştır (Ünal 2011: 213-214). Daha sonra maddi durumu iyileşen Teleme, hacca gitmiş ve kahve gibi birtakım alışkanlıklarını bırakmıştır. Yaşadıkları, gördükleri onu kendisine yöneltmiş ve kendini tanımasını ve sorgulamasını sağlamıştır (Ünal 2011: 214). Teleme'nin hacca gitmesi, çektiği sıkıntıların sabırla bitmesini beklemesi ve imam olan dedesi Ali Efendi'den aldığı feyzler onu tasavvufa yöneltmiştir (Ünal 2011: 215). Sazda ve sözde ustası olmayan Teleme, şiirlerinde din, ahlak, vatan ve millet konularını işlemiştir. Herhangi bir âşık koluna mensup değildir. Âşık fasıl düzenleri ve âşık makamları hakkında bilgisi yoktur. Atışmalara katılmamakta ve irticalen şiir söylememektedir (Ünal 2011: 215). Söylediği şiirlerin şekil ve tür özellikleri hakkında yeterli bilgiye sahip değildir. Şiirlerini daha çok 8 ve 11'li hece ölçüsüyle yazan Hasan Hüseyin Teleme şiirlerini önce kâğıda geçmekte ve gerekli düzenlemeleri yaptıktan sonra daktilo ile yazmaktadır (Ünal 2011: 215). Şiirleri Çubuk Kervan Gazetesi'nde yayımlanmakta ve bazı radyo programlarında şiirleri okunmaktadır (Ünal 2011: 215). Âşığın şiirlerinde dinî terimler ağırlıktadır. Dili sade ve akıcıdır. Didaktik yönü ağır basar. Şiirlerinde yerel kelimelerle ve deyimlerle tasavvufi unsurları bir arada kullanmayı tercih etmiştir. Şiirlerinde yer yer bağışlanma isteği ve af dileme temaları yer almıştır. Memleketinin güzelliklerine de şiirlerinde yer vermiştir. Sabrın gerekliliği de şiirlerinde çokça işlenen konulardan birisidir. Ayrıca, Hak bildiği yola davet şiirlerine hâkim unsurlardandır.