Madde Detay

Sivas’ta doğdu. Asıl adı Receb Kâmil, mahlası Kâmil’dir. Şemseddîn Sivasî’nin torunlarındadır. Halvetî dergâhında yetişti. 1249/1833 yılında Hicaz’da vefat etti. “Vefâtını gûş idüp bir er didi târîhini menkût/Enîsi zîb-i gılmân oldı Kâmil kasr-ı ulyâda” (1249) vefatına düşürülen tarihtir. Kabri Sivas Meydan Camisi’nde Şemseddîn Sivasî Türbesi içinde babasının yanındadır. Vehbi Cem Aşkun, kabrinin Sivas’ta bulunmasından hareketle şairin Hicaz’da vefat etmiş olduğu bilgisine şüpheyle yaklaşır.
Eserleri şunlardır:
1. Hazînetü’l-Nukûl: Dört ciltlik oldukça hacimli bir eserdir. Basılmamıştır.
2. Rûhu’l-Maksûd: Basılmamıştır.
3. Dîvân: Basılmamıştır.
Receb Kâmil devrin seçkin simalarından biridir. Üslup ve ifade bakımından oldukça güzel olan Dîvân’ı çok zengindir. Şairin üslubu sadedir. Gazel ve ilahilerinde tatlı bir lirizm göze çarpar. Geniş bilgisi ve derin düşüncesiyle içli bir şair olan Receb Kâmil, Dîvân’ında ilahi aşkı dile getirmiştir (Aşkun 1944: 90-91).

Aşkun, Vehbi Cem (1948). Sivas Şairleri. Sivas.

Üçer, Müjgan (2004). “Kâmil”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.5. Ankara: AKM Yay. 311.

Yıldız, Alim (2003). Sivaslı Şairler Antolojisi. İstanbul.

Gazel
Nice meftûn olmasın üftâde-i şeydâ sana
Görse ruhsârın bugün Mecnûn olur Leylâ sana

Feyz-i la’l-i leblerin bî-rûha cân-bahş olduğun
Görseler ikrâr iderler Hızr u Mesîhâ sana

Nâz-ı çeşmin nergisin başına âteşler urup
Ruhların hicr ile hayrân gonca-i sahrâ sana

Gerçi pinhân ise dil-sûzı siam özün ayân
Halka halka dûd-ı âhım âyet-i kübrâ sana

Ol nigâr-ı tab’ına Kâmil hezârân âferîn
Her sühanda nice uşşâk eyledi peydâ sana
(Aşkun, Vehbi Cem (1948). Sivas Şairleri. Sivas. 94.)