Madde Detay

İstanbul’da doğan şairin asıl adı Mehmed’dir. Medrese öğrenimi gören Mehmed Efendi kırk akçeyle medreseye girmiş, azlinden sonra Mısr-ı Kahire’de Berles kazasına kadı olmuş, şehnâmehânlıkla şöhret kazanmıştır. Safâyî, tezkiresinde onu, eğlence düşkünü, güler yüzlü, zen-perest ve giyim kuşam konusunda zafiyeti olan bir şair olarak tanımlamaktadır.

Cunbur, Müjgân (2006). “Medîhî”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 6. Ankara: AKM Yay. 241-2.

Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî. Ankara: AKM Yay. 538-39.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay. 279.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.II. Ankara: Bizim Büro Yay. ​ 945.

Müstakim-zâde Süleyman Sadeddin Efendi. Mecelletü’n-Nisâb. Süleymaniye Kütüphanesi. Halet Efendi. No. 628. vr. 389a.

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Vekayiü’l-Fudalâ. C. II-III. İstanbul: Çağrı Yay. 694.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1986). “Medîhî Mehmed Efendi”. C. 6. İstanbul: Dergâh Yay. 183.

Kaside-i şitâiyye'den

mefâ‛ilün fei‛lâtün mefâ‛ilün fe‛ilün

Seher ki Yûsuf-ı hurşîd gözden oldı nihân

Agardı aglamadan berf sanma çeşm-i cihân

Bürâdedür dökilen berf sanma her tarafa

Felek bu kubbe-i mînâda itmede devrân

Bozılmış idi meger çarhı sâ‛at-i dehrün

Geçürdi igneden idüp hilâlden sûhân

(Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî. Ankara: AKM Yay. 539.)