Madde Detay

Künyesi Mehmed Şâh Efendi b. Mehmed Efendi b. Hacı Hasan Efendi’dir. Soyu Mevlânâ’ya dayanmaktadır. Eğitimini tamamladıktan sonra sırasıyla İstanbul’da Davud Paşa Medresesi’ne, Edirne’de Üç Şerefeli Medrese’lerin birine, Sahn-ı Semân Medresesi’ne ve Bursa’da Muradiye Medresesi’ne müderris olarak atandı. Bursa’daki görevinden sonra Sahn-ı Semân Medreseleri’nden birine 80 akçe ile tayin olunup ömrünün sonuna kadar burada ders verdi. 939/1532 tarihinde vefat etti. Çeşitli ilimlerde bilgi sahibi olan Mehmed Şâh Efendi, hadis ilminde Şerh-i Selâset-i Buhârî, fıkıhdan Şerh-i Muhtasar-ı Kudûrî adlı kitapları ile Vikâye tarzında fakat ondan daha geniş bir metin kaleme almıştır. Mecdî Mehmed Efendi’ye göre (Özcan 1989: 390) Mehmed Şâh Efendi’nin şiir, inşa, tarih ve menkıbe türünde de eserleri bulunmaktadır. 

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Mehmed Mecdî. Hadaiku’ş-Şakaik. İstanbul: Çağrı Yay.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’ârâsı (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

Şemseddin Sâmî (1311). Kâmûsü'l-A’lâm. 4.C. İstanbul: Mihrân Matbaası.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001).  Mehmet Nail TumanTuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Tagılur gam leşkeri oldukca kâkül âşikâr

Nitekim ceyş-i adû görünse tûg-ı şehriyâr

(Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Mehmed Mecdî. Hadaiku’ş-Şakaik. İstanbul: Çağrı Yay. 390).