Madde Detay

Asıl adı İskender, mahlası Nihânî’dir. İyi hikâye söyler, irticali de güçlü bir saz şairi idi. 1867 yıllarında Hırtıs’ın Orpolo köyünde doğmuştur. 1877 (93) Felaketi üzerine Posof ve Artvin’in köylerinde saz çalmak ve hikâye söyleyerek geçinmek için gitmiştir. 1897 yıllarında Yozgat’a göçerek, Örhen köyünde yerleşmişti. Burada muhtar iken, 1919’da köye dönen asker kaçaklarını Millî Mücadele teşkilatına duyurduğu için, Yozgat’a bu haberle giderken, bir kaçak tarafından yolda tüfekle öldürülmüştür.

Dünyadan göçmeden önce Artvin ve köylerinde söylediği deyişler, cönklerde ve ağızlarda bulunmaktadır. Burada bir öğütlemesi örneklendirilmektedir.

Kırzıoğlu, M.Fahreddin (1966). “Ahıskalı 14 Şairimizden Birer Parça”, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Türk Kültürü Dergisi. Yıl IV. Eylül. 47: 1020.

Öğütleme

Âdemoğlu bilir misin meskenin

Zulumat yerlerde yatması çetin

Al abdest, kıl namaz, sığın Yezdan’a

Hakk’ın Divanı’na gitmesi çetin

Her kim “çor” diyerse, sen söyle “beeli”

Kimseye mülk olmaz dünyanın malı

Eylik et, hoş geçin, doğru tut yolu

Amelin yoğusa, etmesi çetin

Nihanî, gurbette yamandır işin

Ölüm yastığına gelende başın

Melekü’l-Mevt gelir, eder teftişin

Ecel şerbetini tatması çetin

Kırzıoğlu, M.Fahreddin (1966). “Ahıskalı 14 Şairimizden Birer Parça”, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Türk Kültürü Dergisi. Yıl IV. Eylül. 47: 1020.