Madde Detay

Müderris Ahmet Vasfi (Kara Ahmet Efendi) oğlu maarif müfettişi Karasakallı Nuri Bey ile Fatma Hanım’ın dört çocuğundan biri olarak 30 Aralık 1909 tarihinde İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Çocukluğu Fatih’te geçen yazar, baba tarafından Zile, anne tarafından Konyalıdır. Mahmut Şevket Paşa İlkokulu, Davutpaşa ve İstanbul Liselerinde tahsil görmüş ve sonrasında Zonguldak Maden Mühendis Mekteb-i Âlisi’ne kaydolmuştur. 1930 senesinde mezun olduktan sonra Saint-Ètienne kömür ocaklarında staj yapmak için Fransa’ya gitmiştir. İş hayatında İstanbul Havagazı ve Elektrik Şirketi, Kasaptarla-Gürgen Ocakları, Kozlu Kömür İşleri T.A.Ş., Ereğli Kömürleri İşletmesi, TKİ’de ve serbest maden mühendisi olarak çalışmış; ayrıca Zonguldak Maden Teknisyeni Mektebi’nde öğretmenlik yapmıştır. Zonguldak, Ocak, Karaelmas, Uzun Mehmet, Halk Dostu gibi yayın organlarında yazıları neşredilmiştir. Zonguldak Halkevi bünyesinde faaliyetler yürütmüş, yine Halkevi yayını olan Karaelmas’ın bazı sayılarında imtiyaz sahibi ve yayın müdürü olarak görev yapmıştır. Meslekî kitaplar yazmıştır. Edebiyat, resim ve müziğe meraklı yazarın Bağlar Arasından adıyla yayımlanmış bir romanı vardır. İki evlilik yapan yazarın, Afife Durusoy ile olan ilk evliliğinden birisi daha bebekken vefat etmiş olan üç çocuğu dünyaya gelmiştir. Durusoy, 5 Ocak 1985 tarihinde İstanbul’da vefat etmiştir.

Edebî hayata hikâye türüyle adım atan yazarın edebiyat sahasında kitap olarak yayımlanmış bir romanı vardır. 1936 yılında yayımlanan Bağlar Arasından adlı romanı otobiyografik özellikler taşıyan tezli bir romandır. Cumhuriyet inkılâpları doğrultusunda toplumcu fikirlere sahip ve idealist bir kişilikteki kahramanın, öğrenimi için Cumhuriyet'in ilk eğitim teşebbüslerinden olan Zonguldak’taki Maden Mühendis Mekteb-i Âlisi’ne gitmesi ve daha sonra buradaki çalışma hayatı üzerinden Zonguldak özelinde yeni rejimle değişen memleketin ekonomik ve sosyal yapılanması romanda öne çıkarılmaya çalışılmıştır. Romanın, döneminin ideolojik gerçekliğiyle uyumlu içeriğine de bakılarak denilebilir ki fikirlerin toplumsallaşmasında edebiyatı bir araç olarak gören yaklaşım, yazarın da edebî kişiliğinde belirleyici olmuş ve öne çıkmış bir özelliktir.