Madde Detay

Kahramanmaraş’ın Hacıbudak Köyü’nde doğdu. İlk Öğrenimini Mareşal Fevzi Çakmak’ta, Orta Öğrenimini Gazi Ortaokulunda, liseyi ise Fatih Lisesinde tamamladı. 1999'da, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Amasya Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümünden mezun oldu. Türkiye Yazarlar Birliği ve ESKADER üyesidir. Evli ve dört çocuk babası olan Nuhan Nebi Çam, hâlen İstanbul'da öğretmen olarak görev yapmaktadır.

Nuhan Nebi Çam'ın ilk öykü çalışmaları öğrencilik yıllarında Üçüncügöz adlı duvar gazetesinde yayımlandı. 2001 yılı itibariyle yazı çalışmalarına Yedi İklim dergisinde devam etti; "Deniz Şehri" adını taşıyan ilk hikâyesi bu dergide çıktı. Nuhan Nebi, daha sonra Yedi İklim, Türk Dili, Türk Edebiyatı, Kül Öykü, Dil ve Edebiyat, Değirmen gibi dergi ve gazetelerde öykülerini neşretti. Yazar, kendisi ile yapılan bir söyleşide öyküye yönelme sebebini şu cümlelerle açıklamıştır: "Kalem oynatabileceğim alan geniş değil. Ya deneme yazacaktım ya öykü. Şiir olamazdı; çünkü kadim edebiyatımızın ulu şairleri şurada dururken ve devasa mısralar, beyitler ve dizeler söylemişken bana had bilmek kalmıştır, demeliyim. Öykü, şiire en yakın tür ve benim gönlüm bir şairin ruhu gibi çalkalanmakta. Aslında o cümlelerle birer şiir dizesi söylemeyi emel edindim. Şair olduğumu fısıldasam sana ve bu aramızda kalsa…" (Ata, 2018:32). Nuhan Nebi Çam, bugüne dek dört hikâye kitabı yayımladı: Yangın Sonrası Ölmek (2005), Kaçış (2011), Yolcu ve Eşkıya (2014) ve Uyanma Bildirisi (2017). Çocukluğa ve köye kaçma arzusu ile İstanbul Nuhan Nebi öykülerinin temel izlekleridir. Nuhan Nebi öykülerinde genellikle yalnız, yoksul, hayatın yükünü taşımakta zorlanan, kenarda kalmış, büyük şehirde tutunamamış kişileri işledi. Mehmet Özger, Nuhan Nebi'nin öykü dünyasını şu cümlelerle değerlendirmiştir: "Nuhan Nebi de olabildiğince yerlidir. Onun öyküsünü okuduğumuz zaman kendimizi, yerli bir coğrafyanın ve kültürün içinde hissederiz. Öykülerdeki anlatıcı kahramanlar söz konusu yerli havaya karşın bir tür gerilim yaşarlar ve kendilerini modern yaşamın bozgunundan kurtaramazlar. Bu gerilim bireyin derinlikli psikolojik tahlilleriyle verilmez. Daha çok sembol niteliğindeki nesne ve yer adlarıyla verilir.” (Özger, 2015).