Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Valide Kethüdası olarak tanınmış meşhur Mehmed Paşa’nın hazinedârı Yusuf Ağa’nın oğludur.Asıl adı Ali’dir. Ali Ağa sanıyla tanındı. Mahlası Sabîh’tir. Doğum tarihi bilinmemektedir. Genç yaşından itibaren iyi bir eğitim gördu. Devrin ünlü alimlerinden birinden mülâzım olduktan sonra divan kalemi kâtipliği yaptığı sırada, genç yaşta Receb 1134/Nisan-Mayıs 1722’de öldü.

Yaşadığı asırda yazdığı şiirleriyle üne kavuşmuş bir şairdir (Erdem 1994: 181).

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı (İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 181.

İpekten, Haluk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (hzl.) (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay.

Kurnaz, C. ve M. Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî Dîvan Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. 2 C., Ankara: Bizim Büro Yay. I/ 549.

Özcan Abdülkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi, Şakâ’ik-i Nu’mâniye ve Zeyilleri: Vakâyi’u’l-Fuzalâ. İstanbul: Çağrı Yay. IV/741.

Gayrı göredim cilvede çâh-ı zekânında

Ben cilvedeyüm kâkül-i anber-şikeninde

Nâme-i himâyetde ser-â-ser de göreydik

Bir şem’-i fürûzendeyi dehr encümeninde

Gül-berg-i ruh-ı yâri temâşâya Sabîhin 

Her mû reh-i nezzâre-i dildir bu teninde

(Özcan Abdülkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi, Şakâ’ik-i Nu’mâniye ve Zeyilleri: Vakâyi’u’l-Fuzalâ. İstanbul: Çağrı Yay. IV/741.)