Madde Detay

Asıl adı Mehmed Sâlih olup Kefevî mahallesi Camii müezzini Mustafa Efendi'nin oğludur. İsazâde’nin derslerine devam eden Mehmed Sâ'î, Sultan III. Mustafa devrinde (1757-74) ölmüştür. 

Ramiz Tezkiresi’nde temiz dilli, maharetli bir şair olduğu söylenir (Erdem 1994: 150). Şiirlerine dair örneklere rastlanmamıştır.

Aktan, Ali vd. (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî Yahud Tezkire-i Meşâhir-i Osmâniyye. Hzl. Ali Aktan, Abdülkadir Yuvalı, Metin Hülâgü. C. III. İstanbul: Sebil Yay. 2.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Ramiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı. Ankara: AKM Yay. 150.

İpekten, Halûk vd. (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay. 414.

Kurnaz, Cemal ve M. Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî. C. 1. Ankara: Bizim Büro Yay. 402.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). “Sâî Mehmed Salih Efendi”. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 423.