Madde Detay

İstanbulludur. Asıl adı Mehmed Şâkir Efendi’dir. Halvetiye tarikatının Cerrahiye şubesi Nişancı Mehmed Paşa Tekkesi şeyhlerindendi. 1269/1852’de vefat etti. “Muazzez göçdi yâhû Şeyh Şâkir bezm-i dîdâra” ölümüne düşürülen tarih mısrasıdır. Fatih’te Nişancı Camisi civarına defnedildi. Sicill-i Osmânî’ye göre vefat tarihi 1216/1801 olup Keskin Dede yanına gömüldü (Aktan vd. 1996: 138).
Etvâr-ı Seb’a adlı risalesi ile Dîvân-ı İlahiyât'ı vardır. Hafız, âlim ve müfessir idi.

Aktan Ali, Abdülkadir Yuvalı ve Metin Hülâgü (hzl.) (1996). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul: Sebil Yay.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri.  C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Tatcı, Mustafa, Cemal Kurnaz (hzl.) (2000). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

İlâhiyâtından
Mürşid elinden nûş-ı şarâb it
Sonra derûnun aşka kebâb it

Sîne-i şevkin bezme rebâb it
Râh-ı Hudâ’ya böyle şitâb it
(Tatcı, Mustafa ve Cemal Kurnaz (hzl.) (2000). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay. 99.)