Madde Detay

Asıl adı Mustafa olan âşık Zile’lidir (Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi 1990: 486). Seferoğullarından olduğundan Seferoğlu mahlasını kullanmıştır. Doğum ve ölüm tarihleri tespit edilemeyen âşık, soyca şair bir ailedendir. Hatun adlı hemşiresi de âşık idi. Bugün tamamıyla unutulmuş vaziyette olan âşık hakkındaki bilgileri Öztelli, torunlarından öğrenmiştir. Öztelli, âşığın Talibî’nin muasırı olup ondan biraz sonra öldüğünü, yegâne parçasını da 19. yüzyıla ait bir cönkten aldığını ifade eder. Deyişleri meraklı bir kadın tarafından toplanmış ise de elde edemediğini belirtir (1944: 65). Elde bulunan tek şiirinde dünya hayatının sıkıntılarından ve dünyanın hâllerinden sitem ettiği görülmektedir.

Öztelli, H. Cahit (1944). Zile’li Şairler. Samsun: Aydoğdu Matbaası.

“Seferoğlu” (1990). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 486.

Kalmadı

Yoktur türabın kuvveti yerde kısmet kalmadı

Hani ezelki vergüsü hiç bereket kalmadı

Hep bu insanın fe’linden Mevlâ hışmeyledi bize

Zerre zenginden züğürde hiç merhamet kalmadı

Kimisi derdine mihman kimisi şaz olmuş güler

Kimisi de birbirinin evin yıkmağa yeler

Doğrulsam kitaba varsam kadılar rüşvet diler

Allalı içün sürülecek hal şeriat kalmadı

Büyük küçük çıksa gelse hoblar sürüsü

Ufağı zinaya yeler haramhordur irisi

Söylesem Hakkın kelâmın gûş eylemez birisi

Bir mümkün insan oğlunda hiç kanaat kalmadı

Nice bir zamana yettim nice olur halim benim

Asla koymazlar kim yiyem kazanç helâlim benim

Göç eylese Seferoğlum Hak söyler dilim benim

Nice olur şairin hali, bize kısmet kalmadı

Öztelli, H. Cahit (1944). Zile’li Şairler. Samsun: Aydoğdu Matbaası. 65-66.