Madde Detay

Kaynaklarda kimi zaman Vâfî, kimi zaman ise Vâfî Çelebi mahlasıyla geçen şairin asıl ismi bilinmemektedir. Az sayıdaki bibliyografik eserde hakkında çok az bilgi bulunan Vâfî Çelebi, Diyarbakırlıdır (Kurnaz ve Tatçı 2001: 1142). Ayrıca onun tahsilini bu şehirde tamamladığı da bilinmektedir (Beysanoğlu 1957: 248). Ticaret yaparak geçimi sağlayan Vâfî Çelebi’nin hayatı bolluk ve refah içinde geçti. Arkadaş ve dostlarına sadık bir kimse olduğu için şiirlerini “Vefâlı” anlamına gelen “Vâfî” mahlasıyla yazdı (Güner ve Güner 2003: 59). Vâfî Çelebi, H. 1190/M. 1776-1777 yılında vefat etti. Şairin bugün için sadece az sayıdaki mecmua ile biyografi kitaplarında şiirleri bulunmaktadır.

Beysanoğlu, Şevket (1957). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. İstanbul. 248.

Güner, Galip ve Nurhan Güner (hzl.) (2003). Ali Emiri Efendi, Esâmî-yi Şu’ârâ-yı Âmîd. Ankara: Anıl Matbaa ve Ciltevi.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay. 1142.

Gazel

Her seher mestâne zâhid kûy-ı tersâdan gelür

Kâfiri söyletsen ammâ zühd ü takvâdan gelür

Eylemiş ârâyiş-i destârını ezhârdan

Şehlevendüm gâliba gülgeşt-i sahrâdan gelür

Âb-şâr-ı gulgul-i sahbâ olur meyden bedel

Hande-i kebk-i derî kühsâr-ı minâdan gelür

Mey degül saykal uran mir’ât-i tab’-ı âşıka

Bu safâlar var ise lâ’l-i dil-ârâdan gelür

Vâfîyâ lutf ü kerem ger cevr ü istiğnâ sana

N'işleyüm ez her taraf ol çeşm-i elâdan gelür

(Beysanoğlu, Şevket (1957). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. İstanbul. 248.)