Madde Detay

Melih Yalçın, 3 Haziran 1984 tarihinde Kars’ın Selim kazası Gürbüzler köyünde 3 çocuklu bir işçi ailesinde dünyaya gelmiştir. İlkokulu köyünde, ortaokulu ve liseyi ise Kars’ın ilçelerinde okuyan âşık, hâlen Anadolu Üniversitesi Radyo ve Televizyonculuk Bölümü’nde tahsiline devam etmektedir. Asıl adı Melih Yalçın olan âşık, mahlasını “Yalçınkaya” olarak ustası Mustafa Aydın’dan Gimsa TV’de bir canlı yayın esnasında alır. İlk olarak ortaokul yıllarında saz çalmaya başlayan Yalçın, babasının kendisi için aldığı sazı kendi kendine çalmayı öğrenir. Çevresinde ve ailesinde başka âşık olmayan Yalçın, yöresinde geçmişten bugüne yetişen birçok âşık olması sebebiyle bu âşıkların şiirleriyle büyür. Çağdaşlarından da Beyzade Aslan, Mustafa Aydın, Erol Şahiner, Rahim Sağlam, İhsan Yavuzer, Nuri Çırağı ve Ahmet Poyrazoğlu gibi birçok âşığı tanımaktadır. Rüya ve badeye inanan Melih Yalçın, “bade” içmemiş, fakat “rüya” görmüştür (Başboğu 2011: 334-337).

Melih Yalçın, yöresinde birçok âşık olması sebebiyle bu âşıkların şiirleriyle büyümüştür. Geçirdiği kaza sonrası tanıdığı Mustafa Aydın’ı bulmak için Sarıkamış’a gider ve orada kendisine çırak olmak istediğini söyler. Sazda ve sözde ustasının Mustafa Aydın olduğunu söyler ve ondan etkilenir. Ayrıca Melih Yalçın, kendinden önceki âşıklardan Mevlüd İhsani’den çok etkilendiğini bunun sebebini ise gözlerinin görmüyor oluşuna rağmen etrafında olup bitenleri görenlerden daha iyi anlatıyor oluşuna bağlar. Melih Yalçın farklı konularda birçok şiir yazar. İlk şiirini de sevip kavuşamadığı bir kız için yazdığını ve o zaman hece, ölçü, kafiye bilmediğini gönlünden geçenleri kâğıda döktüğünü söyler. Yalçın, söylediği şiirlerin şekil ve tür özeliklerini bildiğini, halk hikâyesi tasnif ettiğini; ancak anlatmadığını, âşık makamlarını bildiğini ve irticalen şiir söyleyebildiğini söyler. Şiirlerini genellikle TV, festival, radyo, şenlik ve atışma programlarında icra eden Yalçın’ın kaset, CD ve kitabı yoktur (Başboğu 2011: 334-337).